"Dan is het geen wonder dat de muziekindustrie verziekt raakt!"
Het
is bovendien niet verwonderlijk dat Groen veelvuldig als jurylid gevraagd
is bij de voorrondes en finales van de Drentse Popprijs. |
Introductie Arnold Groen door Erik Bevaart: Voordat Arnold Groen (geb. 1965) in Hoogezand als toneelmeester in het theater ’t Kielzog begon (5 seizoenen geleden), was hij werkzaam bij Kunst & Cultuur Drenthe als popconsulent voor de Drentse amateur(pop)muziek. Arnold kreeg deze helaas wegbezuinigde baan aangeboden omdat hij vanaf 1995 één van de organisatoren van Rietpop was. Dit was een in de noorderlijke provincies bekend gratis toegankelijk popfestival waar bands uit de regio naast een tweetal bekendere bands geprogrammeerd werden. Gedurende de 6 jaar dat hij aan Rietpop meewerkte (helaas ging het festival in 2002 ter ziele), was hij programmeur/penningmeester. Groen was ook betrokken bij diverse Bevrijdingsfestivals in Drenthe en Groningen. Daarnaast is hij al jaren stagemanager op het 60's festival in Emmen en Veendam. Afgelopen januari heeft Groen voor het eerst de rol van stagemanager gespeeld op Noorderslag.
Foto:
logo Noorderslag |
1-Wat verzamel(de)
je op gebied van muziek?
In den beginne, nadat ik via mijn ouders en twee oudere zussen met een breed
scala aan muziekvariaties in aanraking was gekomen, begon “de ellende”
met het verzamelen van Popfoto’s (herinnert u zich die nog?) voor de
songteksten en de Dolly Dots. Wekelijks naar de enige goede platenzaak in
Emmen fietsen (30 minuten!) om het gedrukte exemplaar van de Top 40 te halen,
cassettebandje in de recorder en maar tapen! Als iemand nog muziekcassettes
uit de jaren 80 wil beluisteren? Ergens rond mijn 16e kwam ik er achter dat
Popfoto toch wel een erg meidenblaadje aan het worden was en stapte ik over
naar de Hitkrant. (Met dank aan de Popfoto, Muziek Express en de Hitkrant
voor het vele materiaal dat ik in mijn plakboeken van Golden Earring en Kiss
heb kunnen stoppen!) Nu, vele jaren later, liggen er hier en daar nog wat
OOR’s, FRET’s, Heaven’s, stapels ALOHA’s en tegenwoordig
Revolver. De kans, dat er gestruikeld wordt over diverse losse nummers, of
speciale edities van (andere dan voornoemde) muziektijdschriften is erg groot.
Daarnaast ben ik in mijn jonge jaren begonnen met het verzamelen van singeltjes
en, nadat de financiën ruimer werden, de lp’s. Van vage tot de
geijkte. Of zoals je wel eens hoort, van ABBA tot Zappa, al gebiedt de eerlijkheid
mij te zeggen dat ik van Zappa alleen maar een dvd heb! Bij de opkomst van
de cd-speler, moest ik natuurlijk ook cd’s gaan aanschaffen, omdat ik
echter een laatbloeier ben op technologie en communicatie gebied, had ik al
ruim 30 cd’s in mijn bezit toen ik eindelijk een cd-speler kreeg(!).
Lp’s worden nog steeds gekocht, tegenwoordig wat selectiever dan vroeger,
want de cd heeft toch ook wel zijn voordelen, alleen heb ik zelden een cd
in mijn handen gehad die er mooier uitzagen dan de lp! (Vergelijk het art-work
maar eens van “Only Frogs, Parrots and Angels” van Barry Hay,
of de gedetailleerde lp-hoezen van Iron Maiden met de cd boekjes.)
Tot slot, want dit is nog niet alles, ben ik al vanaf mijn 14e aan het proberen
om Brian May na te doen, maar ondanks de vele gitaren en aanverwante snaarinstrumenten,
kom ik net iets verder dan Freddie Mercury (op gitaar dan). De laatste jaren
probeer ik ook de nieuwe Ben Webster te worden, maar afgezien van de vele
valse lucht die ik door de sax heen kan blazen, wil het met de techniek nog
niet zo vlotten. Gelukkig zijn er nog vele muziekinstrumenten waarop ik iets
kan proberen en wie niets te dromen heeft, heeft niets te leven, toch!? Tot
slot moet ik nog vermelden, om volledig te blijven, dat ik ook nog een behoorlijk
arsenaal aan diverse muziekboeken, van lijstjes tot (auto-)biografieën,
bladmuziek en naslagwerken bezit. Waarbij ik moet melden dat de nieuwste aanwinst,
het boek “Golden Earring” , u weet wel die op lp-formaat, wel
erg bijzonder mooi is. En, nu echt, een tweede tot slot, de muziek dvd is
ook een geweldige uitvinding, en wat zijn er veel van Stevie Ray Vaughn en
Fleetwood Mac!
2-Wie zijn je favoriete artiesten?
Soms is de ene favoriet, dan de ander, maar als ik in mijn verzameling
geluidsdragers kijk, dan kom ik tot de conclusie dat ik het in een aantal
blokken kan verdelen. Gezien het feit dat we het over popmuziek hebben, zal
ik de klassieken maar even laten liggen, al weten we allemaal dat er erg veel
“geleend” is van de klassieke muziek. In de tienerjaren begon
het met Golden Earring en ik moet zeggen dat dat nog steeds de absolute nummer
1 is, eerste lp, eerste concert, uit mijn geboortestad (ze begonnen bij mijn
oma op de hoek!), eerste plakboek, eerste (en enige) fanclubdag, eerste interview
voor de schoolkrant. De dag voor mijn geboorte stond Please Go, door een actie
van Willem van Kooten, in de Top 40 en op mijn geboortedag kwam That Day uit.
Golden Earring is een soort rode draad in mijn leven gebleken! New Adventures
en Vandenberg horen daar ook bij. Maar ook Boston, Journey, Whitesnake, Queen,
Meat Loaf, De Dijk en natuurlijk Led Zeppelin en Kiss! (Dynasty was wel aardig,
maar als je Destroyer en ALIVE al in de kast had staan…….). In
de twintiger jaren van mijn leven begon ik wat meer om mij heen te kijken
en door met anderen te praten en te luisteren, ontdekte ik naast nieuwe ook
oude artiesten. Ik begon John Foggerty, Bruce Springsteen, Rush, The Eagles,
U2, Mother´s Finest en Tina Turner te waarderen en kwam steeds meer
in de blues terecht. Vond ik Fleetwood Mac met Buckingham en Nicks al te gek,
Fleetwood Mac met Peter Green was pas echt uit je dak gaan! En, mede dankzij
The Blues Brothers, ben ik ook Booker T and the MG´s gaan waarderen.
Als je een beetje een allesvreter bent, dan is het best lastig om een echte
favoriet aan te wijzen, ik blijf dan meestal toch hangen bij een aantal mensen.
Toch moet ik zeggen dat ik de laatste 10 jaar ook The Black Crowes, LIVE,
Counting Crows, Anastacia en Ilse de Lange aan de rij heb toegevoegd. Kijkend
naar de individuen die ik alom bewonder of respecteer en in sommige gevallen
reken tot mijn echte favorieten, voeg ik bij deze nog even wat toe, te weten
Bob Seger, Jim Steinman, Shell Silverstein, Ray Charles, Melissa Etheridge,
Neil Young, David Gilmour, Lindsey Buckingham, Robbie Robertson, Bob Dylan,
Tom Petty, Paul Simon, Billy Joel, Daniel Lohues, Eddie van Halen, Jimi Hendrix,
Ann Wilson, Barbra Streisand, Aretha Franklin, Carole King, Emmylou Harris,
Beth Hart, Jan James, Janis Joplin, Margriet Eshuijs, Alanis Morisette, Stevie
Nicks, Julya L’oko en iedereen die ik nu vergeet, zoals John Waite,
David Coverdale, Ronnie James Dio, Y&T, Steve Vai, Eric Clapton, Jackson
Browne, Alvin Lee, Carlos Santana, TNT, Racoon (al bij de eerste cd!), Peter
Bootsman, Tom Scholz, Dennis DeYoung en Tommy Shaw van Styx, Iron Maiden (maar
wel met Bruce Dickinson), Marillion (maar wel met Fish), sinds het Arrow Rock
Festival toch ook maar Roger Waters, natuurlijk Rory Gallagher en absoluut
op nummer 2, want op 1 staat per slot van rekening Golden Earring: Stevie
Ray Vaughn. (Had ik trouwens al gezegd dat ik Golden Earring veel beter vind
dan die andere oude jongens van The Stones?) Tot slot wil ik niet onvermeld
laten dat ik Animal ook hoog op de lijst heb staan, per slot van rekening
is hij door Jim Henson gecreëerd met Keith Moon en John Bonham in het
achterhoofd.
3-Wat
kan je zeggen over het meest memorabele concert dat je hebt bijgewoond?
In mijn vorige baan heb ik heel wat festivals, groot en klein, georganiseerd,
Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik vaak liever backstage ben dan in de
menigte. Ook in mijn theatertijdperk is het meestal goed toeven rond de kleedkamer.
Maar volgens mij is je allereerste concert het meest gedenkwaardig, omdat
dat al of niet naar meer doet verlangen, denk ik tenminste. Dus was het allereerste
concert dat ik bezocht, dat van Golden Earring, met Powerplay in het voorprogramma,
wel het concert dat de meeste indruk op mij heeft gemaakt. Eindelijk kon ik
dan horen of de nummers live nog leuker waren dan op mijn lp’s, kon
ik genieten van de techniek van Cesar Zuiderwijk, de hoge noten en het gitaarspel
van George Kooymans, vond ik Barry Hay een geweldige fluitist en saxofonist
en sinds dat concert ben ik de rest van mijn leven mateloos geboeid gebleven
door Rinus Gerritsen, zoals die in zijn spel opgaat, geweldig! Ik kan er nog
vele noemen, maar ik moet als tweede, memorabele, concert ook nu weer Golden
Earring noemen, omdat ze toen Henk Wijngaard in het voorprogramma hadden,
dat was al een waanzinnige combinatie, maar wat het meest geweldig was, dat
de heren een nummer inzetten dat het merendeel van het publiek bestempelde
als “een nieuw nummer”, dus werd het opvallend stil op het terrein,
Echter uit een hoek kwam een oprechte juichkreet, want ik herkende in de eerste
tonen Mad Love Is Coming en met mij waren er denk ik nog een dertigtal mensen
met een “aha-erlebnis”!
Voor het derde concert (want als je de kans krijgt, dan moet je die grijpen!),
ga ik naar Noorderslag, ik denk dat het 1998 was, in de grote zaal van De
Oosterpoort werd geopend door een wel zeer vreemde eend in de bijt, Ilse deLange.
Boegeroep en afkeur viel haar ten deel, wat deed zo’n country zangeresje
op het zichzelf zo respecterende pop-cultuur-festival in Groningen. De dame
was fantastisch en na een half uur, zat de zaal vol, er kon niemand meer in
en ook ’s nachts om 3 uur in de parkeergarage waren we het er allemaal
over eens, we waren er niet speciaal voor gekomen, maar we hadden ze slechter,
minder goed voorbereid, valser en minder boeiend meegemaakt. Vanaf dat moment
kon ze bij mij niet meer stuk!
(Nu mag ik niet meer over Counting Crows, Queen, Gilmour, etc. etc. schrijven!)
4-Wat
is je favoriete album aller tijden?
Altijd maar weer die keuzes maken! Jarenlang waren dat ALIVE II van Kiss en
Live Killers van Queen. Toen kwam August and Everything After van The Counting
Crows uit en ik had net Throwing Copper van Live bovenaan staan! En al die
jaren dacht ik dat ik toch voor Eight Miles High van Golden Earring moest
gaan. Maar sinds vorig jaar weet ik het zeker. Voor mijn veertigste verjaardag
kreeg ik van vrienden een cadeautje dat zij voor mij uit Amerika hadden meegenomen,
Dennis DeYoung’s “The Music Of Styx, live with Symphony Orchestra”.
Maar ook nu twijfel ik weer, want het album dat ik het meeste draai is toch
“Music Album" van The Muppet Show. Zoals Dr. Teeth and the Electric
Mayhem (featuring Animal) ´Jam` spelen, dat kunnen alleen de hele groten,
zoals Booker T and the MG´s bijvoorbeeld.
5-Wat is je favoriete song aller tijden? (hoeft niet van dezelfde artiest
te zijn)
Ook al zo moeilijk. Ik denk dat dat weer van de stemming afhangt. Maar ik
heb er drie, Unchained Melody van The Righteous Brothers (vind ik gewoon mooi),
Turn The Page van Bob Seger vind ik vooral in de live uitvoering van hem,
met Alto Reed op de sax geweldig. En Jersey Girl in de uitvoering van Bruce
Springsteen, vooral dat laatste sha la la, waar Clarence Clemmons ons even
laat genieten van een scheurende tenorsax…….
Eigenlijk zit ik nu weer niet op te letten. Natuurlijk is mijn favoriete song
aller tijden Everytime I think of you van The Babys, gezien het feit dat ik
dat nummer al 30 jaar bovenaan al mijn lijstjes zet, kan dat niet anders.
Laat ik maar naar de volgende vraag gaan, want ik kom vast nog ergens op terug.
No more pressure over cappuccino van Alanis bijvoorbeeld, of Crazy for you
van Heart, of Rock ´n Roll van Lou Reed (die op dat live album, met
Dick Wagner en Steve Hunter op gitaar), of …..
6-Wat
is je laatst aangeschafte lp / cd / dvd ?
Kijk, kan ik kort over zijn. New Amsterdam van Counting Crows, One (single)
van Mary J. Blige en U2, While my guitar gently weeps III (ik heb II niet!)
en, tip van mijn favoriete platenzaak in Hoogezand, nou ja van de mensen die
de baas zijn, Small White Town van Danielia Cotton. Kwam na bestudering van
de cd tot de ontdekking dat er een dikke vinger van Kevin Salem in zit, was
een prettige ontdekking moet ik zeggen.
7-Welk
hoofdstuk uit ‘50 JAAR POPHISTORIE, blunders, jatwerk & frustratie’
sprak het meest aan of verraste je zelfs?
Kiezen is voor een weegschaal
niet gemakkelijk, daarom ga ik maar voor Postume Hits en Popmuziek & Politiek.
8-Is er in het boek een passage die je als ‘herkenningspunt’
ziet, bijv. foto van een concert waar je bij aanwezig was, song die jezelf
‘grijs gedraaid’ hebt, muzikant die je ontmoet hebt…..
Ieder lijstje is een feitje
waar ik meer uit haal dan uit een foto. Ik weet niet of ik bij die bewuste
concerten ben geweest, had er nou een foto van Golden Earring in gestaan,
dan nog had ik het niet kunnen zweren!
 "Had er nou een foto van Golden Earring in gestaan, dan nog had ik het niet kunnen zweren!" |
9a-Van welke
overleden artiesten had je graag een concert bijgewoond?
Van de originele Temptations, volgens mij leven er nog twee, dus echt dood
is het dan niet, maar toch. Niet echt pop, maar toch interessant, vind ik,
Billie Holiday en Charlie Parker. En gezien het feit dat ik een zwak voor
goede gitaristen heb, Rory Gallagher, Jimi Hendrix en Stevie Ray Vaughn.
9b-Stel je favoriete dodenorkest
samen.
Beginnend met dubbel slagwerk, John Bonham en Keith Moon. Op bas Jaco Pastorius
en Rick Danko. Op gitaar, eerder genoemde, Gallagher, Hendrix en Vaughn, aangevuld
met subtiel slide werk van Duane Allman. Even wat toetsen er bij van Billy
Preston. Dan wat background vocalen van Janis Joplin, Ray Charles en Ronnie
van Zandt. Als frontman ga ik voor Freddie Mercury, bijgestaan door, alleen
de stem is voldoende, Elvis Presley. En dan worden er natuurlijk verzoeknummers
gespeeld, als Freebird, It´s only love, Key to the highway, Don´t
look back van Boston (moet lekker klinken met zulke gitaristen) en, uiteraard
Burning Love.
10-Welk van de afgelopen 5 decennia spreekt je muzikaal
het meest aan?
Dacht ik de moeilijke vragen gehad te hebben, krijgen we dit. De jaren 50
vind ik te gek, door de Rock ´n Roll en de Doo Wop, door de meidengroepen
die er in de jaren 60 ook waren. De jaren 60 met de blues en de vernieuwingen
op gebied van songschrijven, Beach Boys, Beatles, Rolling Stones en, daar
gaan we weer, Golden Earring. Bob Dylan die een voortrekkersrol had. De opkomst
van de stevige (stevige-)gitaarmuziek van Hendrix, The Who en Led Zeppelin.
De jaren 70 met de stadionrock, maar ook de meest memorabele albums, Hotel
California, Rumours, Frampton Comes Alive, ALIVE en ALIVE II van Kiss, Moontan,
Jesus Christ Superstar. Grease en Saturdaynight Fever. De eigen bewustwording
van muziek in het algemeen. De jacht naar Boston´s debuutalbum, de eerste
concerten en discotheekbezoeken. De muziek van ABBA en AC/DC, de dood van
Bon Scott (had ik eindelijk een held!) en de overweldigende klanken van Bat
Out Of Hell. De jaren 80 met Live Aid, U2, Bruce Springsteen, Journey (toen
al op hun eerste eind), Monster´s of Rock op Sky Channel, voor het eerst
songs van Dylan, Young en Simon uit mijn hoofd kunnen spelen. De ontdekking
van John Denver, Neil Diamond en Jim Croce. De jaren 90 waren de jaren van
alternatief, Britpop, veel festivals organiseren en daardoor veel onbekende,
maar vaak bevlogen bands meemaken. The Black Crowes, Counting Crows en Live,
een herwaardering voor Deep Purple, The Naked Truth. Tot de ontdekking komen
dat je favoriete band Turn the Page kan spleen. Dat Mark Knopfler best een
goede gitarist is, maar toch ook een automatische piloot kent. De dood van
Stevie Ray Vaughn, die mij meer deed dan de moorden op John Lennon en Peter
Tosh. De dood van Freddie Mercury, die mij ook harder raakte dan die van John
Lennon en Peter Tosh. En nu, de laatste jaren, weer afscheid moeten nemen
van George Harisson (mijn favoriete beatle), Robert Palmer, Ray Charles en
Billy Preston. Muzikaal spreken de jaren 90 mij misschien het minst aan, omdat
ik in die jaren tot de ontdekking ben gekomen dat de muziekwereld heel vreemd
in elkaar steekt. Eindelijk had ik door waarom John Fogerty zo was als dat
die is, zag ik veel leuke bands die het niet gingen redden, zag ik bij de
Grote Prijs van Nederland Fun Cue optreden en met niets naar huis gaan, zelden
zo´n lekkere rockband (met distortion op de sax!) gehoord!
Om een lang verhaal kort te maken, ik weet het niet!
11-Welke
muzikanten zijn het meest onderschat of ondergewaardeerd?
Klinkt misschien raar, maar ik vind dat Golden Earring heden ten dage niet
altijd op waarde wordt geschat. Dinosaurussen! Moeten zo nodig nog steeds
het podium op! Doen The Rolling Stones ook en die komen vaker met, weer, een
live album vol herhalingen. Mag het laatste album van The Stones weer ouderwets
The Rolling Stones zijn, Golden Earring brengt met ieder studio album toch
weer iets anders. En dat ze het nog steeds kunnen, bewijzen ze nog steeds.
Zwaar ondergewaardeerd van Nederlandse bodem, The Prodigal Sons, Rosemary´s
Sons, Fun Cue en The Pilgrims. Overgewaardeerd dan ook maar? Kane!
Onderschat, is toch iets anders, Jan James, Rich Wyman, Tom Cochrane en The
Tragically Hip. Overschat? The Rolling Stones!
Ook niet echt op waarde geschat, maar dat heeft die ook het karakter niet
voor (en dat is niet negatief bedoeld), is Jeff Zwart, volgens velen één
van de allerbeste gitaristen ter wereld en had die maar meer lust om een rock
´n roll beest te zijn!
Verder worden alle bands die eigen werk kunnen en willen spelen, maar niet
tot de podia worden toegelaten omdat het niet herkenbaar, vergelijkbaar of
covers zijn/is, ondergewaardeerd!
12-Welk nummer zou je graag gecoverd zien door je favoriete zanger
(es)?
Gezien het feit dat Wynonna Judd Freebird heeft gecoverd en Golden Earring
Turn the page hebben gecoverd, blijft er voor mij niet veel te wensen over.
Ik heb het niet zo op covers, al moet ik zeggen dat ik de uitvoering van Sympathy
for the Devil van Guns ´n Roses erg kan waarderen. Omdat Melissa Etheridge
ook al een uitvoering van Burning Love op haar naam heeft staan is dat ook
geen optie meer. Ik ben wel nieuwsgierig of Ann Wilson een mooie uitvoering
van Jealous Guy (Lennon) kan maken. Na de versie van Frankie Miller zal dat
toch moeilijk worden lijkt mij.
13-Wie is de meest beroemde of indrukwekkende muzikant, die je ontmoet
hebt of het podium mee gedeeld hebt?
De meest beroemde artiest? Ik kreeg als stage manager Steve Earle op mijn
podium, daarna gevolgd door Walter Trout, vond ik wel een heftige ervaring.
De eerste keer dat ik Daniël Lohues boekte voor een festival (toen nog
met SKIK), kon ik niet vermoeden dat het zo´n grote zou worden in Nederland.
De meest indrukwekkende ontmoetingen waren toch met a) Cesar Zuiderwijk, die
mij toen zijn laatste, zelf gesigneerde, drumstick voor een vriend meegaf,
en b) Rod Argent die mij in twee jaar tijd op drie verschillende festivals
als stagemanager tegenkwam en de derde keer gewoon `Hi Arnold, how are you?´
riep.
Wat ik ook niet meer vergeet is dat Gary Brooker mij vroeg wat ik bij zijn
podium kwam doen. Toen ik hem vertelde dat ik de stagemanager was, vroeg hij
zich af wat er te managen viel bij een concert van Procol Harum dat twee en
een half uur duurde? Ik wist het ook niet, maar vond het wel leuk dat hij
mij na afloop bedankte voor het stagemanagen, want er was niets bijzonders
gebeurd en alles verliep volgens schema. Zo simpel kan het leven binnen de
muziek ook zijn!
14-Wat vind je een typerende opmerking van jezelf over (een bepaald
onderdeel van) de muziekentertainment en wil je als statement zeggen, m.a.w.
wat getuigt van jouw visie t.a.v. de muziek(industrie)?
1) Als bands veel te duur zijn om te boeken, of twee keer per jaar
op een strand staan en de kleine podia dus niet meer hoeven af te gaan, als
geld belangrijker is dan de bevlogenheid, dan is het geen wonder dat de muziekindustrie
verziekt raakt!
2) Als voetbal verbroedert, wat doet muziek dan? Wanneer zijn er geen rellen
rond de voetbalstadions? Als er muziek wordt gemaakt!
3) Ga eens wat vaker tot je enkels in het bier en de sigarettenpeuken staan,
of anders gezegd, ga eens op de bonnefooi naar een popwedstrijd of bandpresentatie
in het plaatselijke jeugdhonk, daar waar het vocht van de muren en het plafond
komt, daar waar nog hard gewerkt wordt om muziek ´te verkopen´,
daar word je nog het meest verast!
4) Downloaden, MP3, Ipod, branden, het is de pest voor de kleine zelfstandige,
en vaak betere muziekhandel!
15-Heb
je nog tips voor luisteraars en lezers op gebied van muziek?
|
|
