"John Mayer, voor m’n liefje gekocht."

Introductie Michel Cleij door Erik Bevaart:

Delftenaar Michiel Cleij (1962) heeft sinds z´n 18e als drummer in verschillende bands in de Haagse regio gespeeld. Was ruim tien jaar geleden als bassist mede-oprichter van The Hudson Five, de Delftse rockcoverband die op ’t moment met Chris Zegers door het land trekt. Sinds 2004 is Michiel bassist van Pink Project, Neerlands bekendste Pink Floyd-tribute band. Pink Project bestaat dit jaar elf jaar. Van de ‘Pigs on the Wing’-tour van 2004 is een DVD-registratie gemaakt, die in de betere platenzaken te koop is. Vanaf mei 2005 start de ‘Space Odissey’-tour, die tot in 2006 doorloopt. Op het programma staan optredens in verschillende (openlucht)theaters in Nederland, maar ook vier avonden in Omniversum in Den Haag. Verder speelt Pink Project op 18 juni aanstaande als eerste en enige Nederlandse band op de Tribute Band Night in Ahoy. Meer info over Pink Project op www.pinkproject.org De connectie met Erik is via iemand die voor beiden belangrijk is en veelbetekenend. Erik en Michiel meten graag de muzikale krachten als ’t op feitjes en weetjes aankomt: namen, data, locaties, nummers, uitvoeringen, noem maar op; alles wat ’n beetje popquiz typeert. Erik staat vooralsnog flink voor in de score, deels door stellig volhouden van oncontroleerbare feiten en deels omdat al die research van z’n boek nog vers in z’n hoofd zit…

1-Wat verzamel je op gebied van muziek?
Alles van Tears for Fears. Totally in the blind, zonder welke check dan ook vooraf, zeg maar positief obsessief. Als er ergens een opname zou bestaan waarop deze jongens het telefoonboek voorlezen, had ik ‘m al dubbel in huis gehad: 1 om af en toe te draaien en 1 als reserve…
Verder struin ik zo af en toe Internet af naar unreleased versions van bandjes die me aanspreken, demo’s, bootlegs, live opnames, noem maar op. Elke keer weer ’n verrassing In het buitenland loop ik standaard bij de meest smuchtige CD-zaakjes naar binnen, omdat je daar soms de meest verrassende vondsten doet. Anderzijds ben ik een typische impuls-consument. Hoor ik in de auto iets wat ik nog niet kende op de radio en sta ik de CD in kwestie een kwartier later af te rekenen in Almelo of Middelburg, vaak inclusief alle eerder uitgebrachte CD’s van de betreffende band. Je kan maar compleet gedocumenteerd zijn, toch...

2-Wie zijn je favoriete artiesten?
Tears for Fears bovenal, en ook Solution. Joe Jackson vind ik met name op gebied van tekst geniaal, aan Casiopea heb ik in de 80’s veel luisterplezier beleefd, Early Tapes van Level 42 draaide ik grijs –een hoop gefreak maar wel met gevoel en overtuiging- ,
Ik kan eigenlijk niet zeggen dat ik veel favoriete artiesten heb, wel veel ‘evergreen’-albums, vaak van commerciele eendagsvliegen: Maggie’s Dream, de eerste van Emiliana Torrini, Sister 7, enzovoorts.

3-Wat kan je zeggen over het meest memorabele concert dat je hebt bijgewoond?
Het eerste memorabele concert was een festival in Den Haag. Zestien was ik, en ademloos stond ik naast het podium te kijken terwijl allerlei Nederpop-optredens aan m’n ogen voorbij trokken. Bij Gruppo Sportivo werd ik zo gegrepen door de energie van de drummer – die krullebol – dat ik toen en daar besloot ook te gaan leren drummen, met als ultieme doel ooit ook eens zelf vanachter zo’n drumstel de zaal in te kunnen kijken. M’n eerste eigen optreden in de Rijswijkse schouwburg met de band Department zal ik dan ook nooit vergeten. Het ging lekker, ik werd overmoedig en liet halverwege het derde nummer een drumstok uit m’n hand het podium over schieten. Driekwart van ’t publiek zal ’t niet gemerkt hebben, maar voor mij was het hele optreden naar de klote…
Verder heb ik een tijd lang poprecensies geschreven voor Sijthoff Pers en heb in die tijd talloze bandjes bekeken en beschouwd. Memorabel uit die periode zijn het eerste optreden van Talk Talk in Nighttown – nog volslagen onbekend maar steengoed -, Vitesse in de oude Braatfabriek in Delft (vreselijke man die Herman van Boeyen, maar drummen kon-ie!), The Frog op Waterpop (had ik zelf gepusht, dus vond dat ’t ook echt fantastisch moest zijn), een nog onbekende Candy Dulfer en het afscheidsoptreden van Solution in de oude Boerderij in Zoetermeer. Verder zijn natuurlijk alle ´small venue´-optredens van Prince memorabel.

4-Wat is je favoriete album aller tijden?
Sowing the Seeds van Tears for Fears, Abbey Road van de Beatles, Moon safari van Air, Pulse van Pink Floyd, K van Kula Shaker en Let Love Rule van Kravitz. Gaan allemaal mee naar dat onbewoonde eiland.

5-Wat is je favoriete song aller tijden?
Moeilijk… Ik denk Sowing the Seeds of Love. Omdat ’t zo’n prachtige combinatie is van ijzersterke compositie, dromerige sfeer, goed geproduceerd, mooie arrangementen, power, harmonie… Sowing the Seeds kan al vijftien jaar m’n stemming beinvloeden, ik verdrink in positieve zin in dat nummer. Heb ’t inmiddels al minstens tweeduizend keer gehoord, maar de kracht & magie blijft. Ik blijf er ook steeds nieuwe dingen in horen, vooral met koptelefoon op. Maar ook Chappaqua van Solution heeft die dynamiek en eeuwige verrassing. Meer dan dertig jaar oud inmiddels, maar nog altijd ongeëvenaard, wat mij betreft.

6-Wat is je laatst aangeschafte LP / cd / dvd ?
John Mayer, voor m’n liefje gekocht. Beide CD’s natuurlijk, want ik kon weer ’s niet kiezen.

7-Welk hoofdstuk uit ‘50 JAAR POPHISTORIE, blunders, jatwerk & frustratie’ sprak het meest aan of verraste je zelfs?
Niet zozeer 1 hoofdstuk. Ik heb grote bewondering voor al het werk en de motivatie die achter het tastbare eindproduct liggen. Die honderden uren van uitzoeken, schrijven, herschrijven, leuren, promoten, wachten op reacties, enzovoorts. Maar als het om de inhoud gaat, vind ik de indeling van onderwerpen erg goed: niet alleen maar droge encyclopedische opsommingen, maar context en en een mening!

8-Is er in het boek een passage die je als ‘herkenningspunt’ ziet, bijv. foto van een concert waar je bij aanwezig was, song die jezelf ‘grijs gedraaid’ hebt, muzikant die je ontmoet hebt…..
De foto van Bowie in Paradiso. Ik heb Bowie meerdere keren gezien, in wisselende periodes in z’n carriere. Het meest indrukwekkend vond ik uiteindelijk het ‘small club’-sfeertje in Vredenburg halverwege jaren negentig. Een relatief onbekende begeleidingsband met hele jonge muzikanten (ik geloof z’n zoon op drums, klopt dat, Erik..?) inclusief Gail Dorsey, de vrouwelijke bassist die later ook nog ’n tour zou doen met Tears for Fears. Veel onbekend, experimenteel werk, maar onmiskenbaar Bowie. Man, als de helft van ons artiestenleger toch eens de helft van het charisma van Bowie zou hebben…

9-Van welke overleden artiesten had je graag een concert bijgewoond? Stel je favoriete dodenorkest samen.
John Lennon, Bob Marley, Pete Townsend, Keith Richards (schijnt officieel nog te leven maar is in werkelijkheid al jaren living zombie, wordt nl. bij elk publiek optreden gestut), BB King, Hendrix, Cobain, Freddy Mercury, Michael Hutchence, Miles Davis, Elvis, Brood, Tammy Wynette. Lijkt me een aardige line up voor een uitverkochte Kuip.

10-Welk van de afgelopen 5 decennia spreekt je muzikaal het meest aan?
Ik denk de 70-er jaren qua muziekontwikkeling in het algemeen, en een stukje van de 80-er jaren vanwege m’n eigen eerste stappen op ’t muzikale pad. Met twee oudere broers en een muzikale vader & moeder kon ik in de seventies als tiener niet om de vaste waarde van muziek in het bestaan heen. Chicago, Zappa, Mama’s & Papa’s, Camel, Beatles & Stones, maar ook jazz, underground of gewoon Hilversum 3; er stond bij ons thuis de hele dag muziek aan en er was altijd wel een gitaar in huis. Muziek is een deel van je opvoeding, zegt men. Bij mij was dat inderdaad zo.

11-Welke muzikanten zijn het meest onderschat of ondergewaardeerd?
Het zogenoemd commerciele B-circuit, oftewel de muzikanten die in redelijke anonimiteit ’bekende’ artiesten begeleiden, zoals Froger, Borsato, Trijntje Oosterhuis, Sita enz. Aram Kersbergen en Michel van Schie zijn bassisten die fabelachtig spelen: virtuoos maar doorgaans sober en effectief. Martijn van Agt op gitaar is beter dan menige ‘ster’ uit de Popfoto, Hans Greve op drums, ga zo maar door. Het siert deze groep muzikanten dat ze op een hele betrouwbare manier altijd presteren, mooie dingen doen in dienst van de commercieel interessantere frontman of –vrouw, en toch blijven genieten van het bestaan als muzikant.
Ook voor muzikanten die het initiatief nemen om in hun eentje een CD vol te spelen, heb ik veel bewondering. Partij voor partij de juiste dingen neerzetten, steeds maar puzzelen op de vierkante centimeter en ondertussen het totaalbeeld voor ogen proberen te houden, eindeloos geduld opbrengen omdat je werkelijk alles zelf moet en wil doen… En dan achteraf zelf alle verantwoordelijkheid moeten dragen voor het eindresultaat. Ware helden zijn het, die homestudio-muzikanten!

12-Welk nummer zou je graag gecoverd zien door je favoriete zanger(es)?
Roland Orzabal van Tears for Fears deed in de ‘Raul & the Kings of Spain’-tour van 1996 een eigen interpretatie van ‘Creep’ van Radiohead. Helemaal top, minstens zo goed als het origineel! Elke cover die op een integere manier iets probeert toe te voegen aan het origineel, krijgt van mij al bij voorbaat een 8 voor initiatief. Al is ‘t misschien niet het beste voorbeeld, maar luister maar ‘ns naar het Wilhelmus door Bill van Dijk ….

13-Wie is de meest beroemde of indrukwekkende muzikant, die je ontmoet hebt of het podium mee gedeeld hebt?
Geen lange lijst van bekende namen helaas… Maar om er toch een paar te noemen: Alides Hidding van Time Bandits; schaamteloos commercieel maar razend knappe gitarist & componist. Aardige man bovendien. Arjan van Iperen (al waren we pas dertien en was het geen podium, maar een keertje oefenen in een kelder…). Arjan is in de tussenliggende dertig jaar gegroeid naar een drummer van topniveau. Veel te bescheiden overigens, want hij kan qua techniek alles aan en zou door z’n persoonlijkheid een enorm belangrijke stimulerende factor zijn in de chemie van welke band dan ook. Verder Evelien van der Kruit; weet perfect haar kracht als zangeres te leggen in goedgekozen genres en zanglijnen. Heeft talent voor het vinden van verrassende harmonieën, heeft ijzeren geheugen voor zanglijnen, weet perfect de sfeer en samenhang in een band te beinvloeden en speelt nog ’n aardig moppie mandoline ook…
Maar m’n grote droom is natuurlijk om ooit eens gevraagd te worden om als bassist een tour van Tears for Fears mee te doen. Daar zou ik ’n hoop voor afzeggen, al zal ‘t wel altijd ’n droom blijven, vrees ik. Maar wie weet heb ik ’n nice story to tell, als ik over ’n paar jaar nog een keer mag terugkeren in deze rubriek..?

14-Wat vind je een typerende opmerking van jezelf over (een bepaald onderdeel van) de muziekentertainment en wil je als statement zeggen, m.a.w. wat getuigt van jouw visie t.a.v. de muziek(industrie)?
Er is geen ander fenomeen waarbij individuele smaak elk oordeel bepaalt, dan muziek. Iedereen moet dus maar lekker zelf oordelen over wat goed is en wat niet. Elke objectieve discussie over wel of niet goed, is eigenlijk zinloos. Niet aan beginnen dus, gewoon muil houden en op je eigen manier genieten van wat je grijpt.
Voor mijzelf geldt dat ik kritisch ben, er is eigenlijk maar weinig dat me echt pakt en ik erger me snel aan allerlei hoogdravend gelul en quasi wetenschappelijke analyses over loopje zus en geluidje zo. De industrie zelf vind ik vreselijk, met dat hele nagemaakte en oppervlakkige cultuurtje van oh zo vreselijk belangrijke mensen.
Iedereen die iets doet in of met muziek vanuit integriteit en creatieve overtuiging heeft m’n aandacht en respect, los van de kwaliteit of het brede succes van het uiteindelijke product. Alles wat met bloody hurray en allerlei pretenties wordt gepresenteerd, vind ik bij voorbaat klote. Dus.

15-Heb je nog tips voor luisteraars en lezers op gebied van muziek?
De DVD’s ‘In the Flesh’ van Roger Waters en ‘Pulse’ van Pink Floyd: beide rechttoe-rechtaan registraties van grotendeels hetzelfde repertoire, maar met een enorm verschil in dynamiek en intenties. Allebei zeer de moeite waard, niettemin. Verder eigenlijk alle registraties van live-concerten, zolang ze maar ‘eerlijk’ zijn (Live Aid!) en geen videoclip van anderhalf uur.

16-Wie stel je voor om te zijner tijd als gast voor deze rubriek uitgenodigd te worden?
Peter Chattelin: bedenker, architect en opzichter van Pink Project, een gedreven en gevoelige muzikant, hart van goud en een hang naar perfectie waarin voor concessies eigenlijk geen ruimte is. En ook Arjan van Iperen (zie ook vraag 13): geweldige drummer, eigenzinnig maar niet tegendraads, onderbelicht maar retegoed.