"“Dat was mijn eerste en laatste slipje dat ik signeerde.”"

Introductie Chris Dekker door Erik Bevaart:

Chris Dekker (geb.17-03-1976 te Alkmaar, woonachtig in Heerhugowaard) moet wel een enthousiaste muziekliefhebber zijn en is uniek voor deze rubriek. Niet eerder heeft een mij onbekende lezer contact opgenomen met me om te informeren of hij de vragen mocht inleveren. Dan moet je zeker wel iets te melden hebben na de uitstekende recente bijdragen. Dat vertrouwen heeft hij niet beschaamd. De lezer zal niet teleurgesteld worden! Aan Chris de eer verder zichzelf te introduceren:

- Bassist van band Boilersuit (eigen werk, 50 optredens per jaar) (www.boilersuit.nl / chris@boilersuit.nl)
- Medewerker AG Music (Luie Hond, Susans Garden, Nuff Said, The Shavers) en Rumble Records. Publiciteit, algemene zaken en
A&R.
- Freelancer voor Gitarist, Shockrock.nl, en Fret (voorheen ook voor LiveXS en BassMagazine)
- Manager band The Drift

1-Wat verzamel je op gebied van muziek?
Ik ben een echte verzamelaar en ik verzamel dan ook te veel. Elpees, cd’s en DVD’s natuurlijk. Van Herman Brood heb ik gekleurd vinyl, limited editions, buitenlandse persingen, promo’s en veel meer. Op cd gebied veel Britpop, Stax-soul en Britse sixties bands. Daarnaast ‘n boekenkast vol muziekboeken. Fotoboeken, encyclopedieën, naslagwerken van gitaar- en basmerken en veel biografieën: Pete Townshend, Ian McLagan, Paul Weller, Brood natuurlijk, Keith Moon, Neil Young, The Small Faces, Oasis, Kinks, Otis Redding, Beatles, Hans Waterman, Wally Tax en nog veel meer.

Ik bassist dus ik heb ook een aantal bassen. Gibsons, Burns en Rickenbackers. Een huis vol muziek dus.

2-Wie zijn je favoriete artiesten?
De artiesten die ik al noemde bij de biografieën. Paul Weller, Herman Brood, The Small Faces, The Who, Kinks, Tom Petty, The Band natuurlijk, alles met Bob Forrest en Stax-soul. Daarnaast ook dingen als Primal Scream, ouwe Genesis, The Jam, Ocean Colour Scene, Catatonia en veel Nederpop. Sweet d’Buster, Wally Tax, Vitesse en Excelsior-bandjes als Johan, Supersub en Daryll-Ann. De ene week is de een m’n favoriet, de andere week een ander.

3-Wat kan je zeggen over het meest memorabele concert dat je hebt bijgewoond? The Bicycle Thief met Bob Forrest in Vera was geweldig en indrukwekkend. The Verve als afsluiter van Pinkpop zie ik nog steeds voor me als de dag van gisteren. Oasis in Ancienne Belgique Brussel. Wat klinkt Liam live ontzettend goed; nooit verwacht, want zo’n grote fan ben ik niet. Tientallen optredens van Herman Brood. Zita Swoon hier en daar. Lisa Loeb voor een bijna lege zaal in Brugge; super intiem. Sophie Ellis-Bextor was zeer goed. The Verve blijft me bij als meest indrukwekkende.

4-Wat is je favoriete album aller tijden?
Het is makkelijker om een top10 of een top50 te maken. Ik zit nu te twijfelen tussen een Who-album, Tommy of Who’s Next, of The Small Faces. Laat ik ‘Ogdens Nut Gone Flake’ van de laatste maar noemen. Een album dat echt alles heeft. Een knallend instrumentaaltje, rockers, ballads, bijzondere nummers en natuurlijk de maffe verteller. Legendarische hoes ook. Ondergewaardeerde band.

5-Wat is je favoriete song aller tijden? (hoeft niet van dezelfde artiest te zijn)
Dit is iets wat bij mij per dag varieert. Vorige week Poorin’ It All Out van Graham Parker, gisteren Tin Soldier van The Small Faces, morgen Going Underground van The Jam of een andere Weller song. Volgende week weer WS Walcott Medicine Show van The Band. Vaak eentje van The Who. Vandaag ga ik voor Still Believe van Herman Brood & His Wild Romance, geschreven door Bertus Borgers en Paul Smeenk.

6-Wat is je laatst aangeschafte lp / cd / dvd ?
Ik ben iemand die nog nooit iets gedownload heeft. Ik heb het afscheidsconcert van The Band, The Last Waltz, al honderd jaar op DVD, maar nu eindelijk ook op cd. Caravan van Van Morisson, Als die blazers er aan het eind inknallen. Ongelooflijk. Dan kan ik niet meer stilzitten. Vorige week kocht ik een vinyl single van Paul Weller. Zijn laatste song From The Floorboards Up. Erg sterk nummer. Knap dat de man met ijzersterke albums blijft komen. Ook deze single kwam zeer hoog in de Britse top10 binnen. Met The Jam tussen ’78 en ’82 had Weller al meer top40 noteringen dan The Beatles. Daarna The Style Council en nu alweer een stuk of acht fantastische solo-albums.

7-Welk hoofdstuk uit ‘50 JAAR POPHISTORIE, blunders, jatwerk & frustratie’ sprak het meest aan of verraste je zelfs?
Het is vooral de combinatie van alles zonder er één passage uit te pikken. Het geeft zo goed weer hoe de popwereld in elkaar zit!

8-Is er in het boek een passage die je als ‘herkenningspunt’ ziet, bijv. foto van een concert waar je bij aanwezig was, song die jezelf ‘grijs gedraaid’ hebt, muzikant die je ontmoet hebt…..
De passages over Herman Brood zijn natuurlijk geweldig. Zelf ben ik een feitenmannetje. Ik hou erg van lijstjes, feiten (hoe onnozel ook). Ik wil gewoon alles weten. Wat dat betreft is dit boek zeer interessant.

9-Van welke overleden artiesten had je graag een concert bijgewoond? Stel je favoriete dodenorkest samen.
Er zijn nog veel levenden die ik wil zien. Maar van de overledenen noem ik zeker Steve Marriott, Otis Redding begeleid door de complete Booker T. & The MGs en natuurlijk The Who mét Keith Moon en John Entwistle. Op Live8 waren ze trouwens ‘ouderwets’ goed, hoewel er van Daltrey’s stem niet zo veel meer over is.

Ik had ook Lester Butler van 13 en The Red Devils een keer willen zien. Wat dat betreft ben ik voor veel dingen te laat geboren.

Brood mag natuurlijk de toetsen doen. Steve Marriott zingt en speelt gitaar. Hij wisselt de zang af met Rick Danko, zanger en bassist van The Band, die allerlei instrumenten speelt, omdat Entwistle en Moon de ritmesectie vormen. Ze hadden elkaar een paar jaar moeten missen en nu zijn ze natuurlijk niet meer te scheiden. Brian Jones is naast Marriott de tweede gitarist. De geruchten gaan dat hij met Marriott in Humble Pie zou stappen en dat maken ze nu goed. En er zijn vast genoeg dooie jazzmuzikanten die wat kunnen blazen.

10-Welk van de afgelopen 5 decennia spreekt je muzikaal het meest aan?
Op zich de sixties, vanwege al de geweldige bands. Daarentegen is de periode waarin we nu leven ook heel mooi. We hebben een schat aan goeie muziek om naar terug te kijken. En alles mag. Van 60s muziek van The Bees, 70s van de weer spelende Black Crowes, eighties van Fanz Ferdinand et cetera.

11-Welke muzikanten zijn het meest onderschat of ondergewaardeerd?
Veel Nederlandse artiesten zijn zwaar onderschat. David Hollestelle jr. is mijn alltime favourite gitarist. Freddie Cavalli en Rudi Englebert zijn twee Brood-bassisten die ook meer erkenning verdienen. In Nederland kent men The Small Faces vooral van ‘komische’ nummers als Lazy Sunday Afternoon, terwijl ze zulke juweeltjes gemaakt hebben als Tin Soldier, heel Ogdens Nut en het meer dan prachtige ‘I’m Only Dreaming’. Dat had ik als beste nummer moeten noemen. Het is slechts een b-kantje, maar ik ken geen nummer met zoveel emotie. Laatst liep ik een pop-art tentoonstelling in het Cobra museum binnen en de jukebox startte I’m Only Dreaming. Magisch!

Brood zelf is ook ondergewaardeerd. Clown en junk. Met My Way als nummer één terwijl de man een legendarische performer en songwriter was. Paul Weller. Diep, maar dan ook diep triest. Singles en cd’s met een stickertje: ‘Bekend Van De Bier-reclame’. De Modfather! De man is een god in Engeland! En hier ‘bekend van de bierreclame.’ Driewerf bah!

Bertus Borgers is een soort Nederlandse Steve Winwood, maar zonder veel bekendheid of erkenning. Supersub zou ook veel groter moeten zijn. Door gebrek aan succes uit elkaar.

12-Welk nummer zou je graag gecoverd zien door je favoriete zanger (es)?
Het is heel raar, maar Paul Weller en Herman Brood hebben ontzettend veel dezelfde nummers gecoverd. Rain van The Beatles, Ain’t No Love van Bobby ‘Blue’ Bland, Don’t Go To Strangers, Townshend en Brood waren dan beiden weer into Mose Allison. Ik zou Weller wel een Brood nummer willen horen zingen. Zullen we dan Still Believe dan maar weer nemen, ook al is het een Bertus Borgers/Sweet d’Buster nummer?

13-Wie is de meest beroemde of indrukwekkende muzikant, die je ontmoet hebt of het podium mee gedeeld hebt?
Ik ben trots dat ik het podium gedeeld heb, als voorprogramma van bands als Johan, Supersub, Green Hornet, The Shavers en Daryll-Ann.

Aan mijn ontmoetingen met Herman Brood heb ik goeie herinneringen. Bob Forrest bleek een The Jam fan. David Hollestelle die helemaal into The Small Faces is. Ik had coke kunnen snuiven met de laatste, maar ik moest nog spelen en rijden. Normaal houd ik het op een biertje, dus het is goed dat ik het niet gedaan heb. Hollestelle werd overigens per seconde vager. Hij bleef maar vragen of ik in de bewuste zaal werkte. Uiteindelijk accepteerde hij het feit dat ik er niet werkte, maar dat ik er moest spelen. Terwijl ik naast hem stond: ‘De band die nu speelt. Ben jij dat’…

Allemaal mooie gesprekken. Lisa Loeb en Janove Ottesen (Kaisers Orchestra) bleken ontzettend aardige mensen. Raymond van het Groenewoud die eenzaam en alleen kerstkaarten aan het schrijven was in een koude kleedkamer.

Chris Götte van Blof. Er kwam na een optreden een fan binnen, notabene met een foto van Chris Götte. Ik stond met hem in de kleedkamer te praten en de fan zei tegen mij: ‘Jij bent toch Chris?’

Ik loog niet toen ik ‘ja’ zei. Ik signeerde twee foto’s, terwijl ik toch een jaar of 10 jonger was dan de andere Chris, die dus pal naast me stond. Hij lag bijna op de grond van het lachen. Daarvoor hadden fotograaf Marc Deurloo en ik al een slipje van een meisje gesigneerd, omdat zanger Pascal Jacobsen ons als medebandleden aanwees… En de band had dus al gespeeld! Dat was mijn eerste en laatste slipje dat ik signeerde.

Mijn laatste ontmoeting was met Damon Minchella. Bassist van Ocean Colour Scene, Paul Weller en voor The Who op Live8. Heel aardige gozer en een basheld. Leuk om te zien hoe blij iemand kan zijn dat hij met The Who mocht spelen, terwijl hij daarvoor al baste met Weller, Dr. John, Jimmy Page en veel meer grootheden. Hij vertelde ook hoe jaloers Weller daarop was. Worden je helden weer wat menselijker.

14-Wat vind je een typerende opmerking van jezelf over (een bepaald onderdeel van) de muziekentertainment en wil je als statement zeggen, m.a.w. wat getuigt van jouw visie t.a.v. de muziek(industrie)?
Ik barst van de meningen over de muziekindustrie. Misschien maar eens een boek over schrijven…

Zo snap ik niet dat men bands als Kane probeert te pushen in het buitenland. Ieder land heeft vijf Kanes en Di-rects. Er zijn genoeg unieke bands in Nederland die wel en kans verdienen (Racoon) of die het op eigen kracht een beetje redden. (Peter Pan Speedrock). Support zulke bands.

Waarom gaan Nederlanders wel naar Coldplay in de HMH, terwijl er in het poppodium om de hoek een fantastisch bandje speelt voor een lege zaal?

Waarom geven gemeentes tonnen uit aan cultuur, maar slechts een klein gedeelte aan popmuziek?

Waarom draait 3FM nauwelijks iets nieuws, spannends, origineels?

Gitaarmuziek leeft in Engeland, maar in Nederland mag je er bij wijze van spreke nauwelijks voor uitkomen. Jan Rot zei het al: ‘God straft wie rocker in Nederland wil zijn’.

En om mijn eigen uitspraken meteen te relativeren: Nederlanders zijn vooral goed in zeiken. Er zijn zat goeie bands, die veel optreden. Als beginnend bandje kan je veel optreden, als je maar wilt. Veel bands roepen alleen maar dingen, maar werken zelf niet hard. Met gelukkig zeer veel uitzonderingen op de regel.

Ik denk dat het langzaam de goede kant uit gaat, maar het muziekklimaat in Nederland kan een stuk beter.

15-Heb je nog tips voor luisteraars en lezers op gebied van muziek?
Luister vooral zoveel mogelijk en heb geen vooroordelen. Vooroordelen over Nederlandse muziek bijvoorbeeld Waarom buitenlandse bands leuk vinden als er in Nederland ook zoveel moois is?

Muziekblad Q geeft nu bij alle gerecenseerde cd’s neer wat de beste tracks zijn, om deze, legaal, te kunnen downloaden. Maar vaak zijn de onbekende albumtracks het leukst. Luister dus verder dan alleen singles.

Zoek uit wie de invloeden zijn van je helden en zo kan er een mooie zoektocht ontstaan. Bijv. van Oasis, via Weller en The Jam, naar The Small Faces, Traffic en oude soul.

16-Wie stel je voor om te zijner tijd als gast voor deze rubriek uitgenodigd te worden?
Eén van de Nederlandse artiesten die ik hierboven noem, zou leuk zijn: Cavalli, Hollestelle, Borgers, Englebert.

Jan Bart Meyers lijkt me ook heel interessant. Ex-Supersub en tegenwoordig mee spelend producer van De Dijk, Acda & De Munnik, Daryll-Ann, de Kecks. Dan komen we meteen op twee andere helden van me: Rick de Leeuw en Anne Soldaat. De laatste is ook alweer zo’n relatief onbekende, maar fabuleus gitarist. Met een mooie kop.