“De beste instrumentalisten zijn geen popmusici”

1-Wat verzamel je op gebied van muziek?
Gelukkig ben ik geen verslaafde, die alles spaart van één artiest. Wél verzamel ik covers van Leon Russell-songs. Inmiddels heb ik zo’n 150 covers van uiteenlopende artiesten, die o.a. "A Song For You", "This Masquerade", "Delta Lady" en "Superstar" opgenomen hebben. In mijn boek besteed ik aandacht aan Leon Russell-songs op pagina 75. Ik ben zo in aanraking gekomen met muziek, die ik niet kende, maar wel waardering voor kreeg; ene Kristen Vigard zong bijv. ‘Out In The Woods’ en haar album bleek de moeite waard.
Ik hoop dat Arnold Rypens in een volgende editie van zijn waardevolle boek ‘The Originals’ het Russell-repertoire bijwerkt, want ik hem zo’n 100 aanvullingen gegeven (al zaten daar ook minder belangrijke bij). Eigenlijk ben ik meer verzamelaar van goede muziekboeken geworden.

2-Wie zijn je favoriete artiesten?
In de loop der jaren is dit héél vaak aan mij gevraagd. Door die jaren heen zijn Leon Russell, Tim Hardin, Big Country, American Music Club, Kassav’, Ben Sidran, Les McCann, Eddie Harris, Rahsaan Roland Kirk, Cannonball Adderley en Robben Ford wel namen die in zo’n rijtje horen. Ik hoor het nog graag en heb van deze artiesten meerdere lp’s of cd’s in huis (bij lange na niet compleet). Eigenlijk dus maar een paar popmusici, omdat ik zeker sinds jaar en dag aan jazz verknocht ben. Kassav’ heeft met de vrolijke zouk-klanken ook beslist een speciaal plekje.

3-Wat kan je zeggen over het meest memorabele concert dat je hebt bijgewoond?
Dat moet wel pianist Les McCann met saxofonist Eddie Harris zijn op het North Sea Jazz Festival van heel veel jaren geleden. Zij hebben die legendarische live opnamen in Montreux gemaakt in 1969 ("Compared To What" is fantastisch!) en hebben daarna maar sporadisch met elkaar gespeeld. Van een samenwerking komt het niet meer, daar Eddie Harris inmiddels overleden is.
Wat ik ook heel bijzonder vond, was een concert, dat ik rond 1988 in de Montmartre in Kopenhagen gezien heb: violist L.Shankar met drummer Ed Blackwell en cornettist Don Cherry (jawel, vader van Neneh en Eagle-Eye). Shankar met zijn doorzichtige dubbelhalsviool is een ware virtuoos en de combinatie van Indiase muziek met jazz was ongebruikelijk evenals de instrumentaria zonder bas.

4-Wat is je favoriete album aller tijden?
Moeilijk te beantwoorden, maar als er een keuze gemaakt moet worden kom ik uit op"Cab Calloway Stands In For The Moon" van Conjure. Geen bestaande band, maar een project rondom Kip Hanrahan. Als Allen Toussaint, Eddie Harris en Bobby Womack deel van zoiets uitmaken, kan het al niet meer fout gaan. Toch geldt ook voor dit album dat ik het niet wekelijks meer draai, al gaat dat door deze vraag wel weer snel gebeuren.

5-Wat is je favoriete song aller tijden? (hoeft niet van dezelfde artiest te zijn)
"A Song For You" in de uitvoering van Ray Charles.

6-Wat is je laatst aangeschafte lp / cd/ dvd ?
Een verzamelaartje ‘Americana 2004’ aangeschaft op het Waterlooplein voor € 3. Dit is zo’n sampler die je bij het Engelse magazine Uncut cadeau krijgt. Het cd-tje begint al met American Music Club, wat mij betreft een sterke start. Op deze manier leer ik weer artiesten kennen, waar ik nog niet van gehoord had, zoals Jesse Malin of Sun Kill Moon en een artiest waar ik wel over gehoord had, maar niet in aanraking met zijn muziek was geweest: Jim White.

7-Wat is het hoofdstuk uit ‘50 JAAR POPHISTORIE, blunders, jatwerk & frustratie’ dat je het meest aansprak of verraste?
Niet een vraag die echt voor mij bestemd is, maar misschien vind ik het hoofdstuk Popmuziek & Politiek het meest geslaagd. Het is iets waar ik betrokkenheid bij voel. Om te doen waren het hoofdstuk ‘Records’ en de 50 Nederlandse successen in het buitenland een arbeidsintensievere klus, waar ik gelukkig geholpen ben door resp. Ed Smits en Marjolein van Dam. Deze onderdelen zijn wel heel speciaal, in de zin van een hoog informatief gehalte. Een klus die ik in mijn eentje afgehandeld heb, was het zoeken naar de 50 meest ondergewaardeerde artiesten. Ik had niet verwacht dat bijv. Johnny Rivers daar de lijst van Amerikanen zou aanvoeren…

8-Is er in het boek een passage die je als ‘herkenningspunt’ ziet, bijv. foto van een concert waar je bij aanwezig was, song die jezelf ‘grijs gedraaid’ hebt, muzikant die je ontmoet hebt….. Er zijn meerdere herkenningspunten die het boek een meer persoonlijk tintje geven. Zo was ik aanwezig bij het concert van Johnny ‘Guitar’ Watson in Paradiso in 1987, alwaar ik voor zo’n 17 mensen voor kaartjes gezorgd heb. Toon Schrader kan zich het concert nog beter herinneren dan ik. Toen ik bezig was met het hoofdstuk ‘Jatwerk of Herontdekt?’ herinnerde ik dat ik enkele jaren eerder een artikel had geschreven voor het cultmagazine Mulletin. Daar heb ik het citaat van gitarist Arno van der Kuy aan ontleend. Toen ik het artikel na al die jaren weer eens las, vond ik het boven verwachting goed en informatief. De kern was om naar aanleiding van wat stellingen diverse meningen op tafel te krijgen. Zo werd voorgelegd: ‘Dat er tegenwoordig veel gecoverd wordt, is een teken van creatief verval of muzikale armoe te noemen of gewoon ‘goedkoop’ te noemen. De jaren ’90 zullen -zoals het er nu naar uit ziet- weinig evergreens achterlaten’. Daar werd dan op gereageerd door o.a. Arno van der Kuy met een treffende opmerking, die ik verwerkt heb op pagina 17 in mijn boek.

9-Van welke overleden artiesten had je graag (nog) een concert bijgewoond? Stel je favoriete dodenorkest samen.
Als ik één artiest graag had willen zien, was dat wel Rahsaan Roland Kirk, die 3 saxen gelijktijdig bespeelde en de ‘circular breathing’, het ademhalen terwijl men blaast, beheerste hij als geen ander. En Buddy Bolden had ik ook graag gezien. Bolden was de legendarische trompettist uit New Orleans die vlak na de eeuwwisseling (1900) een grootheid was. Hij scheen ongelofelijk hard te kunnen blazen. Niemand heeft hem echter gehoord, want hij heeft geen plaatopnamen gedaan. Op drums gaat mijn voorkeur dan uit naar de mafkees nr.1: Keith Moon, op basgitaar James Jamerson, de legendarische Motown-huisbassist, als gitarist Jimi Hendrix en als zanger Tim Hardin.

10-Welk van de afgelopen 5 decennia spreekt je muzikaal het meest aan?
De jaren ’50. Niet zo zeer dat ik de muziek uit dit decennium veel draai, maar het is een buitengewoon boeiende tijd. Veel essentiële veranderingen in een korte tijd en alles in een pioniersfase.

11-Welke muzikanten zijn het meest onderschat of ondergewaardeerd?
In algemene zin geldt dat voor studiomusici, die vaak anoniem werk verrichten, maar wel vaklui zijn. Niet voor velen is het weggelegd snel te kunnen improviseren, noten te kunnen lezen, topsolo’s af te leveren en allround te zijn. Als ik een voorbeeld moet noemen, zeg ik zo snel gitarist Michael Fath. Dat zo’n onbekende gitarist zo’n goede versie van ‘Hocus Pocus’ kan maken. Soms liet ik mensen wel eens Lenny Breau horen, ook zo’n relatief onbekende gitarist. Al 20 jaar dood, nog steeds bijna niet te evenaren.

12-Welk nummer zou je graag gecoverd zien door je favoriete zanger(es)?
B.B. King kan ik meer als zanger dan als gitarist waarderen. Leon Russells ‘Hummingbird’ heb ik in drie versies van B.B. King. Graag zou ik hem ook Russells ‘Bluebird’ horen doen.

13-Wie is de meest beroemde of indrukwekkende muzikant, die je ontmoet hebt of het podium mee gedeeld hebt?
Qua charisma Les McCann. Ik weet wel toen ik concerten organiseerde ik erg onder de indruk was van drummer Gerry Brown toen hij mij complimenten maakte over de muziekkeuze rondom zo’n optreden. Geweldige drummer, ‘live’ spectaculair. Ook heb ik bij het programma Countdown toetsenist Jan Hammer ontmoet ten tijde van zijn nr.1-hit Crockett's Theme. Dit gebeurde naar aanleiding van een uitnodiging omdat ik mijzelf had aangemeld wat gegevens te verstrekken over deze muzikant. Veronica beschikte natuurlijk ook nog niet over internet en alles wat buiten het rockidioom viel, was al snel moeilijk voor deze omroep. Ik wist zeker dat ik ze hiermee een dienst kon bewijzen en dat de jeugdige Adam Curry en Simone huppeldepup de info goed konden gebruiken. Veel meer dan handje schudden en een gesprekje over Oost-Europese muzikanten -zelf is hij van origine Tjech- kwam ik niet.

14-Wat vind je een typerende opmerking van jezelf over (een bepaald onderdeel van) de muziekentertainment en wil je als statement zeggen, m.a.w. wat getuigt van jouw visie t.a.v. de muziek(industrie)?
Bij mij telt al jaren dat ik waardering probeer te tonen voor alle muziekgenres. Als iets maar goed is in het genre, zal je mij niet horen klagen. Al zal ik niet snel enthousiast zijn over smartlappen, house, trashmetal e.d. Vaak vel ik geen oordeel over zo’n plaat of artiest, omdat ik aangeef dat ik niet tot de doelgroep behoor. Wel ben ik geneigd te zeggen dat de beste instrumentalisten geen popmusici zijn en de beste songwriters ook vaak uit een andere hoek komen. Zoiets als 'de beste gitarist' of 'de beste drummer' bestaat simpelweg niet. Er zijn vele 'beste' te noemen. Het zal veel afhangen van de hoeveelheid musici die bij je bekend zijn en of je voor veel genres open staat. Als ik bij vraag 11 Michael Fath of Lenny Breau als toppers noem, kan het dus zijn dat daar weinigen van gehoord hebben, maar het kan net zo goed zijn dat ik met compleet andere gitaristen uit bijv. de flamenco hoek onbekend ben. Dat o.a. Eric Clapton en Keith Richards overgewaardeerd worden is voor mij evident.
Tot kort voor kort heb ik mij nooit zo verdiept in de kwaliteit van recensies. Nu ik er zelf mee te maken heb (zo’n 12 positieve en 2 negatieve) valt op dat iemands mening in een recensie vaak voorop staat zonder dat dit goed onderbouwd wordt. Juist dat laatste is dubieus. Een kwalitatief goede recensie, ongeacht positief of negatief, behoort volgens mij aan bepaalde objectieve criteria te voldoen; een recensie is pas waardevol als duidelijk de essentie van de inhoud weergegeven is, de doelgroep aangegeven is, de plus-en minpunten opgesomd zijn en de meerwaarde wordt benadrukt. Of het nu een cd, dvd, theatervoorstelling, film of boek betreft, als uitgangspunt moet een grondige voorbereiding gelden en helderheid geboden worden.

15-Heb je nog tips voor luisteraars en lezers op gebied van muziek?
Als muziekboekjunk zeg ik, ga kijken bij Fame voor goede en betaalbare muziekboeken. Ik vind het een compliment dat mijn boek er als enige Nederlandstalige tussen ligt. Laatst ‘Rock and Pop Timeline’ gekocht voor nog geen 13 euro.

16-Wie stel je voor om te zijner tijd als gast voor deze rubriek uitgenodigd te worden?
Heel veel mensen zijn welkom, Kaz Lux wordt zeker gevraagd. Zo lang actief op zijn eigen wijze, dat verdient waardering. Sommige vragen lijken me leuk door hem beantwoord te zien. Al geldt dit natuurlijk voor veel bekenden.