1-Wat verzamel(de) je op gebied van muziek?
Gitaren (mijn verzameling is nu zeer bescheiden, maar ik had er een stuk of 16, 17 op een bepaald moment), vinyl albums en singletjes (gelukkig nooit weggedaan), CD’s, muziektijdschriften en –boeken, en vooral ook concertervaringen. Het tijdschrift waar ik nu nog steeds op geabonneerd ben is het Engelse Mojo Music Magazine. Een geweldig blad, dat vanuit een goed gefundeerd historisch besef ook de nieuwe ontwikkelingen goed volgt. Goede schrijvers en zinnige recensies.

2-Wie zijn je favoriete artiesten?
O.a. Gentle Giant, Stereolab, Todd Rundgren, Mike Keneally, Spinvis, Chic, Ambrosia, Peter Gabriel, Teenage Fanclub, Bauer, Frank Zappa, Steely Dan, Focus (met Akkerman), Yes, (jaren zeventig) Genesis, Laura Nyro, Jeff Buckley, XTC, Burt Bacharach, Umphrey’s McGee, Beatles, Joni Mitchell, Red Hot Chili Peppers, Counting Crows, Strokes, the Who, Kate Bush, Van Der Graaf Generator, Hatfield and the North, Paul Weller, Finn Brothers, Scritti Politti, Mahavishnu Orchestra. Procol Harum, Fairport Convention, Tortoise en nog veel meer.

3-Wat kan je zeggen over het meest memorabele concert dat je hebt bijgewoond?
1. Gentle Giant – Carré Amsterdam, 1 december 1975.
Enige maanden daarvoor had ik met een vriend samen de band ontmoet na hun concert in de Doelen te Rotterdam, waarop zij ons uitnodigden om hun concert in Carré bij te wonen. Zo gezegd, zo gedaan. De unieke kans gekregen om voor het concert backstage foto’s te maken en gezellig wat te kletsen. En via het podium – voor een uitverkocht Carré – weer terug naar je plaats... dat kon toen nog! Jaren later (we schrijven inmiddels 1999) via de mailing list van Gentle Giant betrokken geraakt bij de jaarlijkse Gentle Giant-bijeenkomsten en hernieuwd kennis gemaakt met enkele van de bandleden, die ik inmiddels al een aantal jaren tot mijn vrienden mag rekenen. Ik ben zeer vereerd dat te mogen zeggen over de muzikanten die toen verantwoordelijk waren voor de meest oorspronkelijke muziek die het genre progressive rock m.i. heeft voortgebracht. Luister maar naar albums als Octopus, Three Friends, In A Glass House en Free Hand.

2. Genesis – The Lamb Lies Down On Broadway – Carré Amsterdam, februari 1974.
Het enige concert waarbij ik zo nerveus was om mijn grote helden eindelijk live te zien, dat ik in de trein naar huis van de spanning alsnog over mijn nek ging... een fraai toegift.

3. Mahavishnu Orchestra – Popfestival Sportpark Hilversum 1974.
Een eenmalig festival met een line-up om je vingers bij af te likken: Earth & Fire, Alquin, Doobie Brothers, Allman Brothers Band, Tim Buckley (vader van) en natuurlijk het Mahavishnu Orchestra met o.a. John McLaughlin, Jean-Luc Ponty, Narada Michael Walden en een aantal strijkers. Zelden zo’n explosief, dynamisch en heftig concert gezien. Hard. En om nooit meer te vergeten. De Allman Brothers Band later op de avond was ook niet te versmaden, maar die moesten er om een uur of elf mee stoppen na klachten uit de buurt, naar het schijnt. Erg jammer voor een band die na een uur of twee spelen eigenlijk pas op stoom komt...

4-Wat is je favoriete album aller tijden?
Ook al zo’n onmogelijke vraag...
Om het antwoord simpel te houden: een album waar ik altijd weer naar teruggrijp is Hermit Of Mink Hollow van Todd Rundgren.
Een razendknap, door Rundgren geheel zelf in elkaar gedraaid album (geschreven, gespeeld en geproduceerd...) boordevol ultieme pop en rock songs, zoals alleen Rundgren ze schrijven kan.

5-Wat is je favoriete song aller tijden?
A Whiter Shade Of Pale – Procol Harum
Niet de origineelste keuze, maar het is nou eenmaal zo.
Nog steeds krijg ik de koude rillingen bij het horen van de eerste Hammondtonen van Matthew Fisher.
En natuurlijk blijft de stem van Gary Brooker een van de meest karakteristieke uit de rock.

6-Wat is je laatste aangeschafte cd/lp/dvd?
Laatste zelfaangeschafte CD: Head Like A Kite – Random Portraits Of The Refrigerator
Laatst gekregen CD – The Bauer Melody Of 2006 – performed by popduo Bauer & het Metropole Orkest
Laatste muziek DVD – Bill Bruford – Rock Goes To College

7-Welk hoofdstuk uit 50 jaar pophistorie sprak je het meest aan of verraste je?
Ik heb het boek helaas nog niet gelezen. Ik heb er mee in m’n handen gestaan bij Fame in Amsterdam om Geerle van der Wijk, een van mijn voorgangers in deze rubriek, cadeau te doen op zijn 50e verjaardag. Iets in mij zei me dat ik waarschijnlijk niet de enige zou zijn. Daarom viel mijn keuze uiteindelijk op een boek over de beste platenhoes-ontwerpen van de laatste 50 jaar.

8-Is er in het boek een passage die je als ‘herkenningspunt’ ziet, bijv. foto van een concert waar je bij aanwezig was?
Prachtige foto's! Zie een flink aantal artiesten waar ik concerten van heb gezien, hoewel niet persé allemaal uit de periode waarin de betreffende foto is gemaakt: Queen, INXS, Hans Dulfer, Michael Jackson, Herman Brood, Lisa Stansfield, Prince, Rolling Stones, Simple Minds, Steve Winwood, Kinks (1993- Beurs van Berlage denk ik?), The Who (Ahoy '97?), U2, Elton John, Bryan Adams, David Bowie, Eminem, Eric Clapton, Gary Moore, Paul McCartney... Daar is een hoop salaris aan opgegaan als ik er zo eens over nadenk...

9a-Van welke overleden artiesten had je graag een concert bijgewoond?
Jimi Hendrix, Frank Zappa, Otis Redding, de Stones met Brian Jones.
En graag had ik Carl Wilson ‘God Only Knows’ horen zingen.

9b-Stel je favoriete dodenorkest samen.
Drums – Jeff Porcaro & John Bonham
Bass – Jaco Pastorius
Keyboards – Tommy Eyre
Gitaar – Jimi Hendrix en Duane Allman
Zang – Carl Wilson & Sandy Denny
Musical Director/componist – Frank Zappa
Producer – Joe Meek
Promotor – Bill Graham

10-Welk van de afgelopen 5 decennia spreekt je muzikaal het meest aan en waarom?
Het ligt voor de hand gezien mijn leeftijd, maar dat zijn toch zonder twijfel de jaren 70. Er gebeurde toen zoveel. Popmuziek was volop bezig op een hele avontuurlijke wijze volwassen te worden. Een ontwikkeling die zich eigenlijk al inzette in de mid-sixties met albums als Rubber Soul en Revolver. Met name de eerste helft van de jaren 70 – zeg maar de pre-punk periode - maakte op mij als puber een enorme indruk. Bands als Beach Boys, CSN&Y, BS&T, Caravan, Gentle Giant, Yes, Genesis, Frank Zappa, Led Zeppelin, Jeff Beck, Ambrosia, PFM, Van Der Graaf Generator, Family, Byrds, Argent, Procol Harum, David Bowie, Roxy Music, Pink Floyd, Wishbone Ash, Manfred Mann’s Earth Band, Mahavishnu Orchestra, Allman Brothers, Steely Dan, Super Sister, Kayak, Golden Earring, Soft Machine, Hatfield & The North, Focus, Dixie Dregs, The Who, Jethro Tull, Humble Pie, Carmen, Joni Mitchell, Little Feat... Niet dat er later geen goede platen zijn gemaakt, integendeel, maar toch blijft het het werk van deze artiesten uit deze periode die mij voor het leven hebben gevormd.

13-Wie is de meest beroemde of indrukwekkende muzikant, die je ontmoet hebt of het podium mee gedeeld hebt?
- Een van de beroemdste muzikanten die ik een paar keer heb gesproken is Bill Wyman, indrukwekkend voornamelijk vanwege zijn stoïcijnse houding temidden van alle tumult rondom hem en zijn band, The Rhythm Kings. Zelf deed hij het af als “niets vergeleken bij het gekkenhuis tijdens mijn tijd bij de Stones.”

- In muzikale zin zijn het de leden van Gentle Giant waarmee ik als gitarist een aantal keren het podium heb gedeeld in Amsterdam, Portland, Oregon en Quebec, Canada. In een gelegenheidsformatie speelden we veel werk van de eerste vier Gentle Giant-albums. Met Gary Green had ik het acoustische gitaarduet – een beroemd hoogtepunt uit hun liveshows - ingestudeerd. Een jongensdroom werd werkelijkheid.
De eerste keer dat dat gebeurde was tijdens de 3e jaarlijkse Gentle Giant meeting (GORGG genaamd: Global On Reflection Giant Gathering) in oktober 2002 in Amsterdam. Van dit evenement - met een kleine 100 gasten vanuit o.a. de USA, UK, Portugal, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland, Zweden en Denemarken - was de organisatie in mijn handen. Aanwezig waren Gentle Giant-leden gitarist Gary Green, toetsenman Kerry Minnear en drummer John Weathers. Het was totaal onduidelijk of de bandleden wel wilden spelen. Toch hadden we e.e.a. voorbereid - in ieder geval zou er na een optreden van Lady Lake gejamd gaan worden. Onder leiding van Chic-toetsenist Rich Hilton hadden we de Kerry Minnear compositie Aspirations (van het album The Power and the Glory) voorbereid, maar het was zeer onzeker of Kerry het aandurfde; hij had al zo'n 22 jaar niet meer op een podium gestaan... Het was een heel bijzonder moment toen hij uiteindelijk besloot het toch te doen en een prachtige uitvoering van het nummer neerzette, zij het aanvankelijk wat trillerig en onzeker. Inmiddels spelen we jaarlijks een aantal Gentle Giant-nummers met een uitgebreide GORGG-band, waarin de leden van de groep enthousiast meespelen. Inmiddels heeft ook Malcolm Mortimore (ex-Gentle Giant, G.T. Moore and the Reggae Guitars, Ian Dury, Frankie Miller en tegenwoordig bij Chris Jagger's Atcha!) zich bij ons gevoegd. Na New York, Londen, Toronto, Amsterdam, Portland, Wales en Quebec, is volgende bijeenkomst eind oktober in Portugal. Iedereen is al druk aan het oefenen!

- Na een concert van Crosby en Nash in de Melkweg vorig jaar liep ik met een vriend de bar van het Americain Hotel in, alwaar Graham Nash tot onze verassing ook aanwezig bleek. Na enige tijd kwam hij uit zichzelf naar ons toe, stelde zich voor en knoopte zelf een praatje aan over wat we van het concert hadden gevonden etc. Heel raar hoor als iemand van het kaliber Graham Nash zich aan je voorstelt...

- Verder ben ik erg trots op mijn ontmoetingen met Nile Rodgers. Als je met die, overigens erg aardige, man staat te praten en je bedenkt welke staat van dienst hij heeft (Chic, Madonna, Bowie, Diana Ross, Duran Duran, Sister Sledge), word je heel erg bescheiden, kan ik je verzekeren.

14-Wat vind je een typerende opmerking van jezelf over (een bepaald onderdeel van) de muziekentertainment en wil je als statement zeggen, m.a.w. wat getuigt van jouw visie t.a.v. de muziekindustrie?
Ondanks dat ik vaak het gevoel heb dat alles al eens een keer gedaan is, word ik gelukkig regelmatig nog verrast door artiesten die creatief en oorspronkelijk (kunnen en willen) zijn. Dit zijn ze waarschijnlijk meer ondanks dan dankzij de manier waarop artiesten tegenwoordig gemarket worden. Gelukkig dat de moderne media, met name het internet, het kleinere labels en independent artiesten nog enigszins mogelijk maken zichzelf te manifesteren.

15-Heb je nog tips voor luisteraars en lezers op één of ander gebied van muziek?
Ze draaien alweer een hele tijd mee, maar ik vind dat Stereolab met ‘Fab Four Suture’ weer een erg goede CD heeft afgeleverd.
Ook ‘The Trials Of Van Occupanther’ van Midlake mag er zijn. Een heel bijzonder album. Wonderschone pastorale sfeer.