"Als je ver genoeg achter loopt, loop je vanzelf weer voorop!"

8-02-06

Introductie Hans van den Heuvel door Erik Bevaart:

Hans van den Heuvel (geb. 1958) is sinds jaar en dag verbonden aan één van de bekendste muziekbladen van Nederland: Oor. Zijn specialiteit is hardrock en heavy metal en dit heeft geresulteerd in het samenstellen van de Hard Rock Encyclopedie. Hans heeft mij gewezen op een foutje op pagina 96, uit mijn boek, waar ik in Steppenwolf’s ‘Born To Be Wild’ melding maak van de nog niet eerder in zwang geraakte uitdrukking ‘Heavy Metal’ dat door mij abusievelijk gekoppeld is aan het vervolgwoord ‘Scene’ i.p.v. ‘Thunder’. Het feit dat het luisteren naar de inhoud van de songtekst bij mij vaak op de onderste tree staat, is nu eindelijk eens bestraft. En wel door een echte hardrockspecialist! Waarvoor dank, Hans. Goed te vernemen dat zo’n ware muziekkenner –en liefhebber verder genoten heeft van zowel het pophistorieboek als deze site. Hans is tevens muzikant en daarover is ook te lezen op www.blockbusters.nl, waarmee ook duidelijk wordt dat Hans een glitterrock-liefhebber is.

1-Wat verzamel je op gebied van muziek?
Alles dat ook maar iets met muziek te maken heeft, maar met name hardrock en Nederlandse popmuziek. Ik kom zo langzamerhand om in de jaargangen muziekbladen. (OOR, Aardschok, Kerrang, Metal Hammer, Fret, Music Maker, Aloha – en dat vanaf eind jaren 70…) Kwamen me goed van pas bij de drie Hard Rock Encyclopedieën die ik heb samengesteld.

2-Wie zijn je favoriete artiesten?
Thin Lizzy, Survivor, Journey, Van Halen, Doe Maar, Het Goede Doel. Artiesten met de nodige technische bagage, die er bovendien in slagen meer dan één goed liedje te schijven.

3-Wat kan je zeggen over het meest memorabele concert dat je hebt bijgewoond? Ik zag Boudewijn de Groot begin jaren 80 een keer - ‘unplugged’, toen dat nog geen trend was - optreden in de gevangenis van Leuven. Stel je een oud gebouw voor, met tralies en kaalgeschoren gevangenen in kleding die van postzakken gemaakt leek te zijn. Een keer per maand kregen die jongens daar iets van vertier voorgeschoteld. Ditmaal dus Boudewijn de Groot. Op de eerste rij – iedereen zat op stoeltjes - was er een plek vrijgehouden voor een Nederlandse gevangene. Die was al de hele week zo opgewonden over de komst van zijn grote idool dat ze hem die dag in de isoleercel hadden gezet. Onder luid gejuich betrad hij vlak voor het optreden de zaal, en elke keer als Boudewijn een nieuw liedje begon te tokkelen, zong de Nederlander meteen de eerste regels van het couplet. Boudewijn was lichtelijk geïrriteerd en zei op een gegeven moment cynisch: ‘jij kent al mijn liedjes. Je zit hier zeker nog niet zo lang.’ Maakte geen donder uit, die man had de dag van zijn leven. Aan het eind vroeg de gevangene Boudewijn: je hebt ooit een cover van Bob Dylan opgenomen, een vertaling van The Times They Are A Changing. Zou je dat niet als toegift willen spelen. Boudewijn antwoordde dat dat wel erg lang geleden was. En dat hij de tekst niet meer uit zijn hoofd kende. Geen probleem, die gevangene kende de tekst wel. Waarop hij, begeleid door Boudewijn de Groot Er Komen Andere Tijden stond te zingen. Ik heb geen idee waarvoor die gevangene veroordeeld was en hoe lang hij nog moest zitten. Maar als je iemand, in een boevenpakje en met kaalgeschoren hoofd Er Komen Andere Tijden hoort zingen, gaat er wel wat door je heen. Ik krijg weer kippenvel, nu ik het opschrijf. Nog zo’n kippenvelmoment maakte ik mee tijdens het afscheidsoptreden van mijn all time favoriete band Thin Lizzy, op het Engelse Reading Festival, in 1983. In hun prachtige ballad Still In Love With You zit een passage waarin zanger Phil Lynott zingt: Is this the end? Waarop een aantal mensen wanhopig ‘No!’ riep. Het heeft niet mogen baten; het was wel degelijk het einde. Lynott bezweek twee en een half jaar later aan zijn ongezonde levensstijl. En heeft ondanks plannen voor een reünie nooit meer met Thin Lizzy in Engeland opgetreden.

4-Wat is je favoriete album aller tijden?
Dat zijn er meerdere. Ik noem er drie: Blue Murder van Blue Murder, de Amerikaanse/Engelse band rond John Sykes (ex-gitarist van Whitesnake), 1987 van Whitesnake (ook met John Sykes) en Vital Signs van Survivor. Wat ze gemeen hebben is: goede songs, goede zangers, prima sound en een goede gitarist.

5-Wat is je favoriete song aller tijden? (hoeft niet van dezelfde artiest te zijn)
Dat zou Bohemian Rhapsody moeten zijn. Zoveel klasse in één nummer samengebundeld zonder ook maar één moment voorspelbaar te zijn, dat is de absolute top. Maar omdat zoveel mensen dat al zoveel jaar met me eens zijn, wil ik ook wel kiezen voor Hot For Teacher van Van Halen. Geweldig spel, aanstekelijke koortjes, gevoel voor humor. En wat een clip!

6-Wat is je laatst aangeschafte lp / cd / dvd ?
In mijn vak krijg je heel veel nieuwe cd’s toegestuurd. Is niet zo leuk als het lijkt, je moet ze allemaal luisteren en overal een mening over hebben. Dus koop ik voor mezelf bijna alleen nog maar rereleases en greatest hits. De laatste was een compilatie van Wilson Pickett, een dag voor hij stierf. Ik moet de komende tijd toch eens beter uit gaan kijken welke compilaties ik aanschaf…

7-Welk hoofdstuk uit ‘50 JAAR POPHISTORIE, blunders, jatwerk & frustratie’ sprak het meest aan of verraste je zelfs?
Het hele boek biedt een onderhoudende hinkstapsprong door de popgeschiedenis, vol leuke feiten en wetenswaardigheden. Mij sprak het hoofdstuk Blunders het meest aan. Maar zonder als wijsneus over te willen komen, de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat daar ook een onduidelijkheidje van de schrijver in geslopen is. Nu lijkt het namelijk alsof (Everything I Do) I Do It For You van Bryan Adams is geschreven door Lisa Stansfield. Maar dat is toch echt van Bryan Adams zelf, samen met Mutt Lange en Michael Kamen. Overigens vond ik ook het onderdeel Records bijzonder de moeite waard. Ik heb weer een hoop bijgeleerd!

(Reactie van Erik, zie onder)

8-Is er in het boek een passage die je als ‘herkenningspunt’ ziet, bijv. foto van een concert waar je bij aanwezig was, song die jezelf ‘grijs gedraaid’ hebt, muzikant die je ontmoet hebt…..
Het meest herkenbaar voor mij is de foto van Gary Moore. Een van mijn favoriete gitaristen, in een voor hem bijzonder karakteristiek standje. Gary is niet moeders mooiste. Maar de tonen komen uit zijn tenen. Jammer dat ik hem zelf nooit als lid van Thin Lizzy heb zien optreden.

9a-Van welke overleden artiesten had je graag een concert bijgewoond?
Ik heb de meeste artiesten die ik graag wilde zien ook live in actie kunnen bekijken. Inclusief Bon Scott, Freddie Mercury en Phil Lynott. Helaas ben ik te laat geboren om Jim Morrison in zijn hoogtijdagen mee te kunnen maken. Als hij ook maar half zoveel charisma bezat als Val Kilmer in de film van Oliver Stone uitstraalde, had ik de avond van mijn leven. Verder: Otis Redding, Sam Cooke, Marvin Gaye, Janis Joplin…

9b-Stel je favoriete dodenorkest samen.
John Bonham (drums), Phil Lynott (bas/zang), Jimi Hendrix (gitaar) en op zang een all star revue met Otis Redding, Sam Cooke, Janis Joplin, Steve Marriott, Jim Morrison, Freddie Mercury, Jeff Buckley en Bono. Verrek nee, dat is Jezus, die doet alsof hij Bono is…

10-Welk van de afgelopen 5 decennia spreekt je muzikaal het meest aan?
De jaren 70. Heb niet voor niets The Block Busters opgezet, mijn eigen glitterrockband, waarmee ik de soundtrack van mijn jeugd in leven houd.

Sterker nog: wij zijn een walking, talking, living, breathing, fingerlicking, pussy eating rock & roll museum! Luister maar naar de cd Powder To The People, die ik met The Block Busters uitgebracht heb. De halve Nederlandse (hard)rockscene werkte daaraan mee, waaronder Ayreon, Ad Visser, Robby Valentine en (ex-)leden van Vengeance, Vandenberg, Helloïse, Mennen, Sleeze Beez en Anouk. Meer informatie: www.blockbusters.nl

11-Welke muzikanten zijn het meest onderschat of ondergewaardeerd?
Teveel om op te noemen. Maar in principe iedere muzikant die jarenlang zijn best doet op een instrument, om vervolgens qua verkoop voorbij gestreefd te worden door een absolute nono uit Idols of een of ander hip buitenlands bandje. Met als grootste recente hype: Pete Doherty.

12-Welk nummer zou je graag gecoverd zien door je favoriete zanger (es)?
Elk nummer is geoorloofd om Steve Perry van Journey weer aan het zingen te krijgen. En met zijn stijl in gedachten, zou dat ook een coverplaat van Sam Cooke mogen zijn. Ik zou ook Hey Tonight van Creedence Clearwater Revival graag eens horen in de uitvoering van Cheap Trick. Heb het jaren geleden aan Rick Nielsen voorgesteld, maar het blijft maar uit.

13-Wie is de meest beroemde of indrukwekkende muzikant, die je ontmoet hebt of het podium mee gedeeld hebt?
Robbie Williams scoort het hoogst op beide onderdelen van je vraag. Zijn beste quote, die ik me zo herinner was iets van: ik ben net als een zwaan. Rank en sierlijk aan de bovenkant. Maar je zou mijn voeten eens krampachtig moeten zien peddelen, om boven water te blijven.

Ik heb het geluk gehad om veel van mijn jeugdidolen te mogen ontmoeten. Sommigen (Phil Lynott, Alice Cooper) waren net zo indrukwekkend buiten het podium als erop. Sommigen waren nukkig (Ritchie Blackmore), maar maakten ook daarom indruk. En gelukkig waren er (buiten Robbie Williams) altijd nog een paar mensen die intelligentie, verbale gaven en humor aan elkaar wisten te koppelen. David Lee Roth bijvoorbeeld. Maar ook Johnny Rotten. Een snelle quote van de laatste: ‘Sinds de dood van John Lennon durf ik niemand meer een handtekening te weigeren’.

14-Wat vind je een typerende opmerking van jezelf over (een bepaald onderdeel van) de muziekentertainment en wil je als statement zeggen, m.a.w. wat getuigt van jouw visie t.a.v. de muziek(industrie)?
Laat je niet gek maken door hypes of modetrends. De ervaring heeft geleerd: als je ver genoeg achter loopt, loop je vanzelf weer voorop!

15-Heb je nog tips voor luisteraars en lezers op gebied van muziek?
Ik heb een tip voor muzikanten: probeer alle kansen te pakken die er zich voordoen, maar ren niet al te krampachtig een carrière na. Als je te graag wilt en je er té hard in vastbijt, gaat het mis. Zorg er vooral voor dat je leven/carrière een leuk ritje wordt. Dan houd je het het langste vol.

16-Wie stel je voor om te zijner tijd als gast voor deze rubriek uitgenodigd te worden?
Joss Mennen. Zanger annex ‘platenbaas’. Al meer dan twintig jaar actief in de muziek (vroeger bij Zinatra, nu al jaren bij Mennen), maar nog altijd even sympathiek.

Reactie van Erik
De letterlijke tekst in het hoofdstuk ‘Kapitale Blunders’ uit mijn boek is als volgt:

‘Ook bij dit onderwerp wil een platenmaatschappij wel eens de mist ingaan. Voor de Robin Hood-film “Prince of Thieves” werd het themanummer aangeboden aan Lisa Stansfield. Zij mocht het bedoelde nummer “(Everything I Do) I Do It For You” niet opnemen, zodat de keuze op Bryan Adams viel. Het nummer bleef 16 weken op de eerste plek in de Engelse hitlijsten, een record!’

Naar mijn mening is ‘aangeboden aan’ duidelijk anders dan ‘geschreven door’.

Het verhaal achter deze wereldhit is -zoals zo vaak zeer interessant- na te lezen in het boek ‘500 nr.1 Hits uit de Top 40’ van hitspecialist Johan van Slooten (1997/uitgeverij Becht).