"En passant gaf hij mij nog een

briljante, kostenbesparende tip"

Naam:Quint Kik Geboortejaar:1973 Woonplaats:Utrecht Beroep:rijksambtenaar (onderzoeker mediaconcentraties, Commissariaat voor de Media) Overige hobby:televisieseries (Carnivale, Sopranos, Singing Detective); boeken (thrillers van James Ellroy, Philip Pullman's His Dark Materials, Mike Gayle's verhalen over groeipijnen van dertigers en natuurlijk de detectives van Texas jewboy Kinky "They ain't making Jews like Jesus anymore"Friedman) Genomineerd Door: Hans Boer

1-Wat verzamel(de) je op gebied van muziek?

Tweedehands vinyl! Tijdens mijn studie belandde ik in huis bij iemand die mijn muzikale horizon hielp verbreden. Tot dat moment volgde ik het voor velen bekende pad van bandjes opnemen van top-40 en Veronica's top-100 aller tijden. In 1991 bezocht ik voor het eerst Pinkpop en kwam ik door het lezen van Oor in aanraking met een nieuwe wereld. Mijn huisgenoot liet mij luisteren naar de bijbehorende grondleggers als Velvet Underground, Joy Division, Smiths en Pixies. En passant gaf hij mij nog een briljante, kostenbesparende tip: (tweedehands) vinyl. De helft goedkoper - een nice price cd kostte 20 gulden, de Grammofoonwinkel op de Oudegracht had dezelfde platen midden jaren negentig voor een tientje in de bakken staan - en je kreeg er bovendien een mooie grote hoes bij. Inmiddels ben ik 1.500 platen verder en liggen de verhoudingen door de komst van eBay iets anders.

2-Wie zijn je favoriete artiesten?

In de eerste plaats The Byrds en aanverwanten (Dillard & Clark, Crosby Stills Nash & Young, Gram Parsons), maar ik ben ook een groot liefhebber van de Memphis -soul uit stal van Stax (Otis Redding, Sam & Dave) en Hi (Ann Peebles), de country van Merle Haggard en Loretta Lynn en punk van zijn gargage-oerdagen uit het Nuggets-tijdperk via bandjes als Only Ones en Gun Club tot neo postpunk 'verbeterde versie' van nu.

3-Wat kan je zeggen over het meest memorabele concert dat je hebt bijgewoond?

Mijn eerste concert was een optreden van Prince ten tijde van de Lovesexy-tournee in 1989. Als vijftienjarige fan mocht ik met mijn oudere neef mee naar De Kuip. Niet alleen wist hij mijn ouders over te halen, hij betaalde ook nog eens het kaartje voor me. Ik koester nog altijd het toerboek.

Eén van mijn eerste concerten toen ik net studeerde, was dat van Jon Spencer Blues Explosion in theater Kikker (Utrecht, 1993). Tegen het einde van de show kreeg ik nietsvermoedend een aan gort geslagen drumstokje tegen mijn kanis aan gesmeten, waarmee ik mijn eerste pop-relikwie vergaarde, alsmede een snee boven mijn wenkbrauw waarvan het litteken nog altijd te zichtbaar is.

Meer recentelijk staat mij het optreden bij van Sharon Jones & The Dapkings in The Roadhouse (Manchester, 2005). De hele show heb ik vooraan staan swingen als een gek op de funk van deze zwarte 'momma' en haar piepjonge begeleidingsband van het kaliber The Meters ( o.a. een dampende cover van Janet Jackson's "What Have You Done For Me Lately"). Ik neig nogal in mezelf op te gaan tijdens het dansen, waardoor ik te laat meekreeg dat Sharon bezig was een van haar vele 'raps' tot mij te richten ("but you gotta do something for me, baby"). Toen ik even mijn ogen opendeed, staarde zij mij indringend aan en gebaarde zij dat 'something' in dit geval een zoen op haar wang betekende.

4-Wat is je favoriete album aller tijden?

"Forever Changes" van Love: gelijke delen Byrds-folk, garagepunk, Bacharach-arrangementen en de zwart gouden soulkeel van geniale gek Arthur Lee. Zo'n beetje alles wat ik op muziekgebied waardeer, verenigd in één plaat.

5-Wat is je favoriete song aller tijden?

Otis Redding's "I've Been Loving You Too Long", in the live-uitvoering op Montery International Pop Festival. In de registratie van DA Pennebaker is goed te zien hoe hij het overwegend blanke publiek inpakt door zijn begeleidingsband (Booker T. & the M.G.'s!) de instrumentale opbouw naar het tweede vers ("with you my life/has been so wonderful") drie keer over te laten doen. Met zichtbaar genoegen zie je hem over zijn schouder de camera inkijken ("come on now, let's do it one more time"). Eigenlijk moet je dit zelf horen en zien: de documentaire is enkele jaren terug opnieuw uitgebracht met gerestaureerd beeld en geluid en de integrale show van Otis & the M.G.'s als bonus.

6-Wat is je laatste aangeschafte cd/lp/dvd?

"Sound of Silver" van LCD Soundsystem, gekocht bij het concert in De Melkweg zaterdag 17 maart. Ik ben niet een uitgesproken liefhebber van dansmuziek, maar zo nu en dan word ik toch door een heel goed nummer of album gegrepen: de jungle van Roni Size (New Forms, 1997), de produkties van NERD voor Britney en Justin en nu weer de punkfunk met tekstuele spitsvondigheden van DFA-helft James Murphy. Twee dikke plakken vinyl met twee nummers per kant en wat een opvolger van het toch al niet misselijke debuut! Ik hoor de Tom Tom Club, David Bowie circa Low-Heroes-Lodger en Underworld voorbijkomen. Dan is er ook nog een fakkelballade met de hilarische titel "New York I Love You, But You're Bringing Me down" als sluitstuk. De beste plaat van het jaar 2007 tot dusver.

7-Welk hoofdstuk uit het boek '50 jaar pophistorie' sprak je het meest aan of verraste je?

"50 RECORDS - De overtreffende trap als erkenning in de voetnoten van de pophistorie".

Sinds december 2002 doe ik regelmatig mee aan popquizzen in kroegen en clubs. Af en toe maak en presenteer ik ze ook en ben dan ook altijd op zoek naar goede ideeën. Uit het genoemde hoofdstuk kan ik een hele mooie ronde destilleren: herken het fragment en koppel aan het bijbehorende record.

8-Is er in het boek een passage die je als 'herkenningspunt' ziet, bijv. foto van een concert waar je bij aanwezig was?

Dolly Parton; playback of geen playback, ze heeft werkelijk een geweldig attractiepark in Pigeon Forge, Tennessee. Vanwege een muzikale bedevaart door de zuidelijke staten van Amerika vorig jaar mei was ik toch in de buurt ik kon de in de folder aangeprezen 'voluptuous rollercoasters' van Dollywood niet aan me voorbij laten gaan .

9a-Van welke overleden artiesten had je graag een concert bijgewoond?

In januari 2006 leerde ik mijn huidige vriendin kennen. Op haar aanraden ben ik eindelijk eens gaan kijken naar Scorcese's film over het afscheidsoptreden van de Band, "The Last Waltz". Als er thuis een plaat van de groep opstaat, zitten wij vaak te mijmeren dat we daar maar wat graag bij hadden willen zijn. Haar ooms hebben The Band nog in Carré zien optreden, maar dat is voor ons helaas niet weggelegd; twee van de drie 'stemmen' (Rick Danko en Richard Manuel) zijn niet meer onder ons.

9b-Stel je favoriete dodenorkest samen.

Gitaar: Randy California
Bas: Phil Lynott
Drums: Al Jackson (Booker T & The M.G.'s)
Piano: Richard Manuel
Zang: afwisselend Rick Danko, Gene Clark en Gram Parsons

10-Welk van de afgelopen 5 decennia spreekt je muzikaal het meest aan en waarom?

Gezien de eeuwigdurende revival verloochen ik momenteel de 80's, maar in het licht van mijn geboortejaar is dat natuurlijk onterecht. Het viel echter niet mee als dertienjarige te rebelleren op de legopop van Stock Aitken Waterman of de buikpiano van Modern Talking's Dieter Bohlen! Gelukkig keek ik van jongs af aan naar Toppop en was ik al vroeg ingewijd in de mannen-met-makeup-muziek van Adam Ant, Human League en Duran Duran en keek ik als tienjarige mijn ogen uit naar al die bizarre one hit wonders die de revue passeerden op Music Box (Europese tegenhanger van MTV midden jaren tachtig). Ook aan deze periode over gehouden: een onbegrepen liefde voor de maxi-single, bijvoorbeeld die zinloze extended dance remixes van Frankie Goes to Hollywood of ongein als De Nederlandse Sterren die Stralen Overal van Rubberen Robbie.

11-Welke muzikanten zijn het meest onderschat of ondergewaardeerd?

Bij een box met de drie eerste albums van This Mortal Coil uitgegeven in de jaren negentig trof ik een extra cd met originelen van de door hen gecoverde nummers. Hierdoor leerde ik tamelijk obscure acts als Big Star, Roy Harper, Pearls Before Swine en Spirit kennen. Zo nu en dan duik ik een album van die acts op en steeds ben ik weer gefascineerd. Zo kwam ik ook de solo-carrière van de Byrd-die-niet-wilde-vliegen op het spoor: Gene Clark. Tussen de keren dat hij af en aan tot de line-up van de groep behoorde, schreef hij prachtige platen die opvallend genoeg alleen in Nederland waardering vonden.

12-Welk nummer zou je graag gecoverd zien door je favoriete zanger (es)?

Als ik nog over de rechten zou beschikken, dan zag ik Theo Maassen graag een carnavalshit maken van het door wijlen mijn opa geschreven "Ik Ben zo Blij dat Mijn Neus van Voren Zit en Niet Opzij".

13-Wie is de meest beroemde of indrukwekkende muzikant, die je ontmoet hebt of het podium mee gedeeld hebt?

In 2002 kreeg ik de kans om mijn grote held Lee Hazlewood te interviewen. Een paar jaar daarvoor was ik zwaar verslingerd geraakt aan deze producer / singer songwriter / crooner, schrijver van Nancy Sinatra's "These Boots Are Made For Walking". Door een tribute-plaat stond hij kort weer even in de belangstelling. Een goede vriend en Telegraaf-verslaggever regelde dat ik meekon naar een sessie, waarvoor ik tevens de vragen mocht aanleveren. Behalve zijn droge commentaar op rondhangen bij de familie Sinatra ("you know those Italians, they put ketchup on top of everything") kan ik me er weinig van herinneren, zenuwachtig als ik was. Gelukkig zijn we nog wel samen op de foto vereeuwigd.

14-Wat vind je een typerende opmerking van jezelf over (een bepaald onderdeel van) de muziekentertainment en wil je als statement zeggen, m.a.w. wat getuigt van jouw visie t.a.v. de muziekindustrie?

Ik vind het een gemiste kans dat op Publieke Radio nauwelijks nog fatsoenlijke muziekjournalistiek wordt bedreven. In plaats van een goed achtergrondverhaal of enig historisch besef, word je verpletterd onder de nietszeggendheid van een dj en het karakterloze format.

15-Heb je nog tips voor luisteraars en lezers op één of ander gebied van muziek?

Slipcue.com van Joe Sixpack: fantastische informatieve website van een dj uit San Francisco, via wie ik recentelijk allerlei briljante 60s pop uit Frankrijk (Jacques Dutronc, Nino Ferrer) en Brazilië (Jorge Ben) op het spoor ben gekomen.

16-Wie stel je voor om te zijner tijd als gast voor deze rubriek uitgenodigd te worden?

Vriend en chef-verslaggeving bij Het Parool Nathan Vos