"Tina Turner kwam ons persoonlijk bedanken.."

22-02-06

Introductie Scal Langelaan door Erik Bevaart:


Foto: Paul Bergen

Van zichzelf zegt Scal Langelaan (geb. 1954) dat hij de leukste baan van de wereld heeft: productiemanager. “Ik heb vaak lol met musici, stagehands, security en zaalbeheerders”, aldus Scal. Scal is inmiddels 30 jaar in het vak; begonnen als roadie, daarna tourmanager en sinds 2000 verbonden aan Mojo als productiemanager. Grote evenementen als Vrienden van Amstel, Night of the Proms, War Child, De Edison uitreiking, TMF Awards en het vroegere Drum Rhythm Festival werden succesvol mede dankzij zijn inspanningen en organisatie-ervaring. Al jaren is Scal in de maand juli verbonden aan het North Sea Jazz Festival. De laatste jaren moet Scal regelmatig naar het buitenland om edities van het jazzfestival daar te ondersteunen: Kaapstad, Quatar en Kenia

Van alle lezers zal ik één van de weinigen zijn die Scal nog heeft zien optreden met zijn band Rasputin. Dan moet je teruggaan tot 1974, want daarna zijn de drumstokken weinig meer beproefd.

1-Wat verzamel je op gebied van muziek?
Wat heet verzamelen? Ik lees graag biografieën. Zo heb ik genoten van de levensverhalen van Miles Davis, Edith Piaf, Johnny Jordaan, André Hazes en de enige nog levende in dit gezelschap: Sting. Op een andere manier verzamel ik of beter gezegd bewaar ik de backstagepasjes van evenementen waar ik zelf betrokken bij ben geweest. Vroeger kocht ik alles van Nederpopbands als Cuby & The Blizzards, Brainbox en The Outsiders. Singletjes van Big Wheel, Blue Planet enz. Als ik een leuke verzamelaar tegenkom op dit gebied, schaf ik ’t nog steeds aan.

2-Wie zijn je favoriete artiesten?
In de jaren ‘60 was ik buiten Nederpopliefhebber een echte Stones-fan. Nu vind ik hun beste albums echter “Black & Blue” en “It’s Only Rock ‘n’Roll”.

Van de Nederlandse bands luister ik nog steeds naar The Frog. Die cd met twee lp’s “Kiss A Frog & Be Kind To Animals en “Document” met zanger Ricky Hoogendorp, gitarist Age Kat…nog steeds geweldig.

Wat ik de laatste tijd veel draai, zijn op dit moment m’n favoriete artiesten (daar zit ook soul bij, vroeger ondenkbaar):

Donny Hathaway – Live, Otis Redding – Sings, Mary J. Blige – No More Drama

Ouwe rockclassics als “Rock’n Roll Animal” van Lou Reed, “Live Dates” van Wishbone Ash, die dubbel live van Uriah Heep horen ook voor mij bij m’n favorieten. Onder de Nederlandse artiesten reken ik dan hierbij Anouk met Hotel New York. Dan zijn er nog een paar albums met een verhaal. Van mijn zus Toos heb ik “Sketches in Spain” (Miles Davis) gekregen. Vroeger kon ik dat werkelijk niet aanhoren, vreselijk. Nu hoor ik het graag evenals “Kind Of Blue”. Ook ééntje met een herinnering: “Yellow Moon”. Zo ben ik in Europa tourmanager geweest voor Dr. John, die het meest bekend is van het nummer “Right Place, Wrong Time”. Zijn cd “Going Back To New Orleans” draai ik ook vaak. In de auto hadden we altijd een strijd. Hij wilde altijd “Yellow Moon” van de Neville Brothers horen en ik “Naked Child” van Lee Clayton. “Who the fuck is Lee Clayton?”, hoorde ik dan. Door het vele ‘verplicht’ draaien ben ik de Neville Brothers ook gaan waarderen.

3-Wat kan je zeggen over het meest memorabele concert dat je hebt bijgewoond?
Van alle memorabele concerten wil ik de volgende noemen:

Deep Purple in de oude Rai (jaren ’70). Zij speelden “Child In Time” niet en wilden ook geen toegift geven. Het publiek stormde het podium op en hun spullen werden omver gegooid of zelfs gestolen.

Creedence Clearwater Revival in de Doelen. Geweldige band, ik heb het kaartje nog in bezit: datum 11 april 1970.

Rolling Stones in Amsterdam op 9 oktober 1970. Met een clubje toenmalige vrienden ging ik met de trein naar Amsterdam, helaas werd het laat en konden we niet meer terug. Dus moesten we uren in de stad zwerven tot de eerste trein in de ochtend ging.

Alice Cooper in de Doelen met Flo & Eddie in het voorprogramma (17-11-72).

Black Sabbath in 1973 in het Concertgebouw (onvoorstelbaar in zo’n zaal!).

Lynyrd Skynyrd in de Doelen, rond 1975. De manager van Limousine, John van Katwijk, deelde vrijkaartjes uit. Ik kende de band niet, ben gegaan en het was schitterend. Ik hou van melodieus rockgitaarwerk. Wat mij nog bijstaat, is dat de pianist op een witte vleugel speelde en dat het concert niet uitverkocht was.

The Shadows in 2005, Heineken Music Hall. Ik had lage verwachtingen van dit concert, ik ging eigenlijk alleen bij een collega kijken, die aan ’t werk was. Toch ben ik het hele concert gebleven, ik heb anderhalf uur hits gehoord en tja, Hank B. Marvin is natuurlijk een levende legende.

Een concert waar ik zelf aan het werk was: Boney M in Wladiwostok rond 1995. Dit maakte deel uit van een circus. Bobby Farrell deed zijn optreden op een piste. Stinken daar. De kleedkamer was boven de olifanten en paarden etc.

Ook bij het afscheidsconcert van André Hazes was ik aan ’t werk. Er was een zeer aparte sfeer, dan weer stil, dan weer lawaai, vol met indrukwekkende momenten. Mojo heeft een moeilijke arbeidsintensieve klus geklaard en ik weet nog dat we pal na een voetbalwedstrijd zijn begonnen met de voorbereidingen…

Het eerste grote festival waar ik met mijn auto naar toeging was het Midsummer Popfestival in 1973 op het ruiterterrein van Meerlo (Limburg). Voor 15 gulden zag je toenmalige topacts als Colin Blunstone, Shakin’Stevens, Nico (van Velvet Underground) en een keur aan Nederlandse bands als Super Sister, Solution, Fungus, CCC inc. en de Dizzy Man’s Band. Eén van de eerste keren dat ik ook backstage belandde.


The Frog
4-Wat is je favoriete album aller tijden?
Over de jaren heen blijk ik nog steeds Lee Clayton en Dalbello heel erg te waarderen. Lee Clayton in eerste instantie om zijn plaat “Naked Child” uit 1979 en Dalbello met “Whomanfoursays” uit 1984. Ik draai het natuurlijk niet elke week meer.

5-Wat is je favoriete song aller tijden? (hoeft niet van dezelfde artiest te zijn)
Eén favoriete song? Moeilijk hoor. Als ik gecremeerd word, wil ik dat “Free Bird” van Lynyrd Skynyrd gedraaid wordt. Dat geldt ook voor “The End” van The Doors en “Try” van The Frog. Als je de gitaarsolo van Age Kat hoort in dit nummer, klasse!

6-Wat is je laatst aangeschafte lp / cd / dvd ?
Gewoon bij de plaatselijke musicshop voor 4 à 5 euro aangeschaft: Deep Purple: “Rock Review ’69 – ’72”. Prima kwaliteit. In die serie zit ook “Graceland Concert” van Paul Simon, ook aan te bevelen.

7-Welk hoofdstuk uit ‘50 JAAR POPHISTORIE, blunders, jatwerk & frustratie’ sprak het meest aan of verraste je zelfs?
Dat is het Nederpopoverzicht, de grote hits van Nederlandse artiesten in het buitenland. Zo iets heb ik niet eerder gezien. Opvallend is dat alleen die trutnummers scoren. Gelukkig staat wel Diesel erbij met “Sausolito Summernight”. Ik wist dat het een hit in Amerika geworden is, maar een nr.1-hit in Canada, dat was mij niet bekend.

8-Is er in het boek een passage die je als 'herkenningspunt' ziet, bijv. foto van een concert waar je bij aanwezig was? Alle 75 foto's staan op de site.
De foto van Chuck Berry op pagina 124. Hij is een levende legende, hier is het allemaal mee begonnen; “Come On” van The Rolling Stones is door hem geschreven. Deze foto is dan in Peer gemaakt, maar ik heb hem in 1997 zien spelen in de Statenhal op het North Sea Jazz Festival.

9a-Van welke overleden artiesten had je graag een concert bijgewoond?
In dit rijtje zitten dan in eerste instantie Donny Hathaway en Edith Piaf.

9b-Stel je favoriete dodenorkest samen.

Het orkest zou er als volgt uitzien:

Zang: Otis Redding, Jim Morrison en Marc Bolan

Backingvocals: Billie Holiday en Ella Fitzgerald

Piano: Prof. Longhair en Ray Charles (electrisch)

Gitaar: Mick Ronson en Ferdi Karmelk

Basgitaar: Jaco Pastorius

Drums: Keith Moon

Saxofoon: Charlie Parker

Trompet: Chet Baker

DJ: Peter Slaghuis (één van de eerste housedj’s van Nederland, bekend van de Rotterdamse disco Blue Tiek Inn, is in 1991 overleden. Paul Elstak heeft het vak van hem geleerd)

10-Welk van de afgelopen 5 decennia spreekt je muzikaal het meest aan?
De periode tussen eind jaren ’60 tot en met halverwege jaren ’70 is voor mij het meest ingrijpend. Toen ik voor het eerst plaatjes kocht, bandjes zag en rond 1975 met Limousine roadie werd.

11-Welke muzikanten zijn het meest onderschat of ondergewaardeerd?
Goede Nederlandse bands zijn te weinig op de radio te beluisteren. Zelfs Racoon hoor je sporadisch. Bands als The Sheer, Relax en The Freckles al helemaal niet. Nederland mag ook trots zijn op de vele uitstekende jazzmusici, die in het buitenland hoog aangeschreven worden: Michiel Borstlap, Jesse van Ruller en New Cool Collective. Tevens ben ik benieuwd hoe gitarist Eelco Gelling vandaag de dag speelt, hem vond ik toch ook onderschat.

Dr. John

12-Welk nummer zou je graag gecoverd zien door je favoriete zanger (es)?
Eigenlijk vind ik dat men met z’n tengels van andermans nummers moet afblijven. Uitzondering is dan wat mij betreft “The End”, dat dan gezongen moet worden door Ricky Hoogendorp (Rick DeVito).


13-Wie is de meest beroemde of indrukwekkende muzikant, die je ontmoet hebt of het podium mee gedeeld hebt?
Door al mijn festivals en evenementen over de jaren heb ik veel beroemde artiesten ontmoet. Er zijn een paar momenten die mij nog zo goed bijgebleven zijn:

Tina Turner kwam ons persoonlijk bedanken nadat ze de opnamen voor een dvd in de Arena had goedgekeurd.

Lee Clayton heb ik in Paradiso ontmoet. Hij wist blijkbaar dat ik indirect verantwoordelijk ben voor de hernieuwde aandacht die hij verkregen had. Ik was in Noorwegen tijdens een tour met Dr. John toen ik op een affiche Lee Clayton aangekondigd zag. Die bleek daar te wonen en speelde met Noorse muzikanten. Hij had al jaren niets uitgebracht. Ik heb het contactadres aan platenmaatschappij Provogue toegespeeld en zodoende is die cd “Another Night” verschenen.

Met Divine heb ik veel meegemaakt. Hij had talloze hits in o.a. Duitsland en hij gaf mij altijd opdracht naar platenzaken te gaan om verzamelcd’s te kopen waar een nummer van hem op stond. Dan kon zijn manager natrekken of die cd illegaal was!

Op het persoonlijke vlak koester ik goede herinneringen aan een muzikant als Dean Brown, gitarist bij Billy Cobham, Marcus Miler, Brecker Brothers e.v.a. Als hij speelt op een festival informeert hij altijd waar ik uithang.

14-Wat vind je een typerende opmerking van jezelf over (een bepaald onderdeel van) de muziekentertainment en wil je als statement zeggen, m.a.w. wat getuigt van jouw visie t.a.v. de muziek(industrie)?

Alles wat ik tegenwoordig hoor, is een herhaling van wat ik al eerder gehoord heb. Waar is de tijd gebleven dat iets origineels ten gehore werd gebracht? Zoiets als “In The Court Of The Crimson King” van King Crimson of “Rockopera Tommy” van The Who, dat schokeffect, dat herken ik niet meer. Of dat nu alleen verzadiging is, weet ik nog zo net niet. Vergelijk het maar eens met auto’s. Tegenwoordig zie je niet meer de diversiteit die vroeger gewoon was, de eigen stijl. Mooie Amerikaanse Cadillacs en Buicks of Europese Volvo’s en Kevers. Tegenwoordig is het meer eenheidsworst door die merken uit Oost-Europa, Japan en Zuid-Korea, regelrechte kopieën.


15-Heb je nog tips voor luisteraars en lezers op gebied van muziek?

Luister eens naar Elai Laverne. Haar cd “Kitchens, Gardens, Bedrooms” is door mij zo’n 10 jaar geleden uitgebracht. Het is een meid uit Stompwijk, die in St. Maarten is gaan wonen. Iedere betrokkene leverde z’n aandeel voor een prikkie. Het hoesontwerp kam bij Jeroen van Erp vandaan, de foto’s bij Paul Bergen, Age Kat was producer en er werd opgenomen in de studio van Jurgen Brouwer.

16-Wie stel je voor om te zijner tijd als gast voor deze rubriek uitgenodigd te worden?

Willem Venema, een ouwe rot in het vak. Komt bij Double You vandaan en heeft nu het boekingskantoor The Alternative.