Gideon is sinds 1 januari 2006 programmeur van het reeds 8 jaar bestaande Delftse uitgaanscentrum Speakers. Hier vinden op kort termijn concerten plaats van uiteenlopende acts als Extince, Ozark Henry, Kraak & Smaak, The Sheer en The Gathering (zie www.speakers.nl). Hoewel Gideon nog jong is -hij is de jongste gast in Gast van de Week in de categorie Professionals- is hij niet alleen van de hedendaagse muziek goed op de hoogte, maar wel degelijk ook van het oude repertoire. Rozendaal vertelt erg enthousiast over het Sziget festival, een plek waar lang niet iedere Nederlandse muziekliefhebber geweest is!

1-Wat verzamel(de) je op gebied van muziek?
In het begin van de middelbare school, ook wel de respectabele brugklastijd genoemd, zijn er verschillende aanzetten geweest tot het verzamelen van verschillende dingen op muziek gebied. Zo moest ik alle cd’s hebben van Metallica en Iron Maiden en begon ik concertkaartjes en festival bandjes te bewaren. Na de ‘Black Album’ vond ik het uitbreiden van de Metallica collectie niet meer de moeite waard en het destijds nieuwe album ‘The X Factor’ van Iron Maiden zorgde er o.a. voor dat ook deze collectie incompleet is. Een arm zonder festivalbandjes blijkt ook wat frisser en ook de zin van het bewaren van concertkaartjes was ik al snel verloren. Inmiddels vind ik het gewoon erg leuk om in platenbakken (lees LP’s) te snuffelen op rommelmarkten of daar nog wat van mijn gading bij zit.

2-Wie zijn je favoriete artiesten?
Eigenlijk teveel om op te noemen, maar de Amerikaanse hardcoreband Ignite en Neerlands punkrocktrots NRA behoren zeker tot mijn favorieten.

3-Wat kan je zeggen over het meest memorabele concert dat je hebt bijgewoond?
In augustus 2005 heb ik het Sziget festival in Boedapest voor de tweede keer meegemaakt. Dit festival zelf is al een beleving op zich. Het is het grootste open-air festival van Europa met vele bezoekers uit heel Europa. En dat een week lang op een eiland in de Donau, waar je in principe je tentje overal mag neerzetten en een line up van grote namen tot lokale helden, zo ongeveer 1000 verschillende acts, verspreid over zo ongeveer 60 podia die je amper allemaal kan vinden. De band Turbonegro had voor mij hoge verwachtingen en heeft deze helemaal waargemaakt. Deze deathpunks uit Noorwegen maken er letterlijk één groot feest van inclusief confettikanonnen en ballonnen, naast hun sterke live show en markante vertoning. Hierdoor ben ik erg benieuwd geworden naar een clubtour show. Die zijn toch vaak leuker dan een festival show.

De editie van 2001 van Rock Werchter had onder andere de Deftones op het affiche. Ik ging wel vaker naar shows van Deftones, maar dit belabberde optreden heeft daar een abrupt einde aan gemaakt. De dag ervoor stonden ze op Waldrock waar naar horen zeggen Chino Moreno iets te veel gedronken had met maatje Mike Patton van Fantómas waardoor hij mot kreeg met een beveiligingsmedewerker en na een lelijke val één of meerdere vingers kneusde of zelfs brak. Hierdoor begon de show veel te laat wat het publiek niet echt kon waarderen. Het ook nog eens zeer slechte optreden werd getrakteerd op moddergooien en uitfluiten c.q boe roepen. Als reactie ging Chino uit de kleren en maakte het publiek uit voor Pussies. De show op Werchter begon gelukkig wel op tijd en Chino verscheen met zijn hand netjes gespalkt op het podium. Maar waarschijnlijk door zijn kater was de zang baggerslecht en tot het vervelende toe bleef hij verkondigen wat voor geweldig publiek ‘we’ waren.

Op 1 september 2001, na de voor het Nederlands Elftal desastreus afgelopen WK kwalificatiewedstrijd tegen Ierland (het verlies van 1-0 had uitschakeling tot gevolg) was het tijd voor een festivalletje op het pleintje voor jongerencentrum Dynamo in Eindhoven. De Amerikaanse Hardcore band Ignite speelden hier en iedereen ging los. Het straatnaambordje midden op het pleintje bleek een ideaal startpunt voor crowdsurfers en middelpunt van de circlepit. Unity en energy blijven voor mij de kernwoorden van overigens iedere Ignite show die ik tot nu toe gezien heb.

7-Welk hoofdstuk uit 50 jaar pophistorie sprak je het meest aan of verraste je?
Inmiddels heb ik het boek in bezit maar nog niet de tijd gevonden om het te lezen. Ik kijk wel uit naar Kapitale Blunders en Jatwerk of Herontdekt.

8-Is er in het boek een passage die je als ‘herkenningspunt’ ziet, bijv. foto van een concert waar je bij aanwezig was?
Wat me erg opviel is dat als je de foto kijkt van Mariah Carey, dan zie je dat plastische chirurgie ook een onderdeel begint te worden van de hedendaagse popmuziek. Verder kan ik erg genieten van het plezier dat afstraalt van artiesten als Ray Charles en Stevie Wonder. Wellicht door hun oogaandoeningen net dat beetje extra?

9a-Van welke overleden artiesten had je graag een concert bijgewoond?
Voor het 16de Dour festival (van 13 t/m 16 juli 2006) had ik onder andere het kaartje gekocht voor Desmond Dekker. Helaas is hij een maand voor het optreden overleden. Daarnaast zou ik graag wel een concert hebben willen bijwonen van Nirvana en Louis Armstrong. Ook Faith No More zou ik had ik graag een keer willen zien, maar deze band is ook alweer een geruime tijd uit elkaar

9b-Stel je favoriete dodenorkest samen.
Moeilijke vraag, als je deze vraag over een jaar nog eens stelt zou ik er denk ik wederom geen antwoord op weten.

10-Welk van de afgelopen 5 decennia spreekt je muzikaal het meest aan en waarom?
Ieder decennium heeft eigenlijk wel zijn charme en geweldige artiesten voortgebracht.

11-Welke muzikanten zijn het meest onderschat of ondergewaardeerd?
Mijn vraag is dan door wie? Als een band of muzikant talent heeft, hard werkt en (misschien nog het belangrijkst) plezier heeft in zijn/haar vak, dan krijgt hij/zij in ieder geval mijn waardering. Alleen of ze daar op zitten te wachten? Het blijft allemaal erg subjectief en wat is eigenlijk de definitie van onderschat of ondergewaardeerd worden?

12-Welk nummer zou je graag gecoverd zien door je favoriete zanger (es)?
In bepaalde genres zijn covers toch vaak een slap aftreksel van het origineel, vooral bij punkcovers waarbij ik dan toch liever het origineel hoor (om maar niet te spreken van the dance scene). Vandaar dat ik eigenlijk niet een grote wens koester om een bepaald nummer gecoverd te zien. Dan laat ik me liever verrassen door covers die juist niet voor de hand liggen. Nog niet zo gek lang geleden is er wel een geweldige compilatieplaat verschenen met louter covers van The Apers door veelal bevriende bands die Apers nummers in hun eigen jasje staken. Veel covers slaan hier de plank wel volledig raak. In de reggae wereld worden veel samples opnieuw gebruikt en erg sterk verwerkt in nieuwe nummers. En tegenwoordig zijn er natuurlijk ook de mash up’s (een door onder andere 2 Many DJ’s erg bekend geworden fenomeen waarbij 2 nummers gemixed en verweven worden in een nieuw nummer.). Zo hoorde ik ergens op internet een erg sterke versie van ‘Eleanor Rigby’ van The Beatles, gemixed op samples van reggae nummer ‘It’s a Pity’ van Tanya Stephens.

13-Wie is de meest beroemde of indrukwekkende muzikant, die je ontmoet hebt of het podium mee gedeeld hebt?
Meteen in de eerste week die ik voor Speakers werkte stond Spanner geprogrammeerd, de rockband van Syb van de Ploeg (beter bekend van De Kast).
Dat vond ik wel apart, ik zou ook de artiestenbegeleiding op me nemen en wist niet wat ik moest verwachten. Syb (en de rest van band) bleken gelukkig uitermate sympathiek en zette professioneel een goede show neer voor een klein publiek.

Ook heb ik de omgang met Dinand van Kane als zeer prettig ervaren. Vrijdag 28 juli 2006 hebben ze een try-out show gedaan voor het concert op het Malieveld van 26 augustus. Het was sowieso een fantastische ervaring om de grootste rockband van het moment in Nederland op je podium te hebben staan, zeker met de intieme sfeer die een zaal als Speakers dan uitstraalt.

Het is geen ontmoeting en ook niet een van de meest memorabele optredens dat ik gezien heb, maar om James Brown te zien optreden op 1 juli in Ahoy vond ik toch wel indrukwekkend. Een icoon die anders wellicht bij vraag 9a aan bod zou zijn gekomen. Verder zijn er met alle respect maar weinig muzikanten uit Nederland echt indrukwekkend te noemen. Echt veel indrukwekkende muzikanten heb ik er dan eigenlijk ook nog niet ontmoet.

14-Wat vind je een typerende opmerking van jezelf over (een bepaald onderdeel van) de muziekentertainment en wil je als statement zeggen, m.a.w. wat getuigt van jouw visie t.a.v. de muziekindustrie?
Ik vind het zelf eigenlijk best lastig om te schrijven over muziek, terwijl ik zelf overigens ook nog geschreven heb voor 3voor12/denhaag. Een recensie lezen over een optreden is eigenlijk niet te vergelijken met het live optreden zelf bijwonen en muziek omschrijven is anders dan het zelf te ervaren. Op dat gebied vind ik de uitdrukking van Frank Zappa (al is hij volgens velen niet de enige die deze uitspraak mag claimen) ‘Writing about music is like dancing about architecture’ eigenlijk wel een mooie. Het schrijven over achtergronden en dergelijke is veel interessanter. Verder geldt voor mij persoonlijk ook dat muziek maar in twee soorten is te onderscheiden, namelijk goede en slechte muziek. Hoewel het maar weer de vraag is wàt de juiste definitie is van goede en slechte muziek.
Boven mijn bed heb ik trouwens nog een bordje hangen dat van mijn oma is geweest met de tekst: “Van het concert des levens heeft niemand een program.” En zo moet ik bekennen dat ik voor mijn werk Speakers vrij ver vooruit moet plannen, maar als het op mijn eigen leventje aankomt, ik af en toe nog niet eens wat er voor mezelf op het spreekwoordelijke programma staat.

15-Heb je nog tips voor luisteraars en lezers op één of ander gebied van muziek?
Ik heb het idee dat live muziek minder leeft bij de mensen dan vroeger en wil daarom als tip meegeven om zoveel mogelijk live concerten te bezoeken. Muziek live ervaren blijft toch het mooist. Zo hoop ik dan ook zelf met mijn live programmering bij Speakers een steentje bij te dragen aan een levendige livescene in Delft.