W.B. Blues ’40 jaar gek van muziek’

W.B. Blues is de autobiografie van de van origine Delftse muzikant Wiet Bliemert (geb. 1952) waarin hij vertelt over zijn rondzwervingen langs allerlei bandjes vanaf 1967 tot nu. De bijtitel van dit vlotlezende boek is ’40 jaar gek van muziek’.

Door: Erik Bevaart

In het boek wordt duidelijk dat zijn wens om beroepsmuzikant te worden met vallen en opstaan gepaard gaat. Meestal waren die bandjes kwalitatief niet sterk of commercieel genoeg, maar af en toe maakte hij deel uit van groepen met een zekere potentie. Toch ging het dan ook mis en Bliemert kan dit goed verklaren en verwoorden. Bliemert heeft zich in al die jaren echter wel weten te bekwamen op meerdere instrumenten en heeft het conservatorium in Rotterdam doorlopen. Daardoor is hij al jaren professional; niet met hits op zijn conto, maar als muziekdocent en schnabbelaar.
W.B. Blues schetst op uitstekende wijze het tijdsbeeld van de pioniersjaren 60, zoals het prille begin met zelfbouwapparatuur, de problemen om een oefenruimte te vinden, de gebrekkige acceptatie vanwege lange haardracht en dit alles gekoppeld aan de persoonlijke situatie van werkloosheid en het bezit van een onbetrouwbare auto. Wiet Bliemert heeft gekozen voor een chronologische volgorde van zijn carrière en zodoende krijgt de lezer een duidelijke impressie van zijn ervaringen met 34 bands. En natuurlijk brengt dit ook met zich mee dat er soms merkwaardige freaks tussen zitten, die de verhalen er overigens wel smeuïger op maken.
De strijd om goedbetaalde optredens te krijgen levert af en toe hilarische passages op, bijv. dat indien de band nog optredens in een bepaalde gelegenheid wil hebben, dat zij dan ook de bingo voor hun rekening moeten nemen. Of wanneer hij tijdens een onbegrijpelijke oefensessie in trance geraakte muzikanten verlaat, die dit niet in de gaten hebben.
Duidelijk is dat Bliemert uiteindelijk een goede boterham aan de muziek verdient, terwijl de meerderheid van al zijn voormalige bandleden dit niet gelukt is.