Recensie Nederpophelden

Een boek dat al een vol jaar uit is, is sinds zondag 4 november weer zeer actueel: 'Nederpophelden' van Peter Sijnke. Een schitterend uitgevoerd boek over de Nederpop, dat als bijtitel ‘pioniers van de popmuziek in Nederland 1960 -1970’ meegekregen heeft. In dat opzicht biedt het boek zelfs meer, want het geeft soms ook nog wat extra info over bands van na 1970 zoals Drama en Alquin.
In het Rock Art Museum is momenteel een aan te bevelen tentoonstelling met de titel Nederpophelden waarin het boek centraal staat.

Door: Erik Bevaart

Schrijver Peter Sijnke (geb.1951) belicht de Nederpop uit de jaren ’60 en kiest voor 24 interviews met diverse bandleden individueel en zodoende krijgt de lezer een beduidend completer beeld van zo’n groep dan doorgaans het geval is. Hij meent -en niet ten onrechte- dat het boek zelfs drie groepsbiografieën bevat, nl. van The Motions, Dragonfly en The Zipps. Sijnke is medewerker aan het Platenblad en dit magazine staat immers al garant voor liefde voor popmuziek van weleer en de grondigheid waarmee een item wordt aangepakt. Shocking Blue, Q 65, The Outsiders, The Shoes e.v.a. komen uitvoerig aan bod bij Sijnke.

Nederpophelden is beslist geen standaardboek; met name door de keuze van interviews weet Sijnke het boek een meerwaarde te geven. Zelf is de schrijver misschien het meest trots op het interview met Robbie van Leeuwen (begrijpelijk, Van Leeuwen is immers niet snel voor een gesprek te porren), maar ik waardeer juist de ongebruikelijke keuze van geïnterviewden, waaronder gitaristen John Schuursma en Rudy de Queljoe. Eindelijk eens geen hoofdrol voor Golden Earring of voor Cuby & the Blizzards, want hier zijn al boeken en artikelen genoeg over, maar verrassend iets over bijv. The Machine en de Rob Hoeke R&B Group!
Opmerkelijk is dat Sijnke onevenredig veel aandacht aan The Motions besteedt (maarliefst 40 bladzijden) en juist andere legendarische bands, waar weinig over gepubliceerd is, als bijv. Groep 1850 en Mr.Albert Show laat liggen. Jammer, maar niet bezwaarlijk. Dat laatste geldt wel voor het feit dat Sijnke uitsluitend kiest voor groepen en niet voor in het tijdsperspectief zo belangrijk geachte liedjesschrijvers als bijv. Armand. Verder plaats ik een kanttekening bij het hoofdstuk ‘Internationaal succes’. Sijnke meent dat alleen Shocking Blue en The Fool in aanmerking kunnen komen, terwijl Tee Set en George Baker Selection in 1970 toch ook een Amerikaanse hit vergaarden en daarbij komt dat de wereld immers groter is dan de VS.
Altijd leuk om te lezen: het boek geeft vaak ook weer wat de sterren van toen na hun roemruchte muzikale periode in hun leven zijn gaan doen.